ديگر از مكانهاى شريف نيست و آنچه در فضيلت زيارت او آمده .
اول در ياد آورى قبر و چگونگى دفن و آنچه كه مربوط باينهاست بحث ميكنيم ، بدان كه سن شريف آن حضرت شصت و سه سال است در كوفه شب جمعه بيست و يكم از ماه رمضان سنهء چهلم هجرت بشمشير كشته شده او را لعين پسر لعين ابن ملجم مرادى در مسجد كوفه در حال نماز كشته جنازه بسوى نجف حمل و در آنجا دفن گرديد همان جا كه هم اكنون قبر شريف آن حضرت است در نجف كه غرى هم مىگويند غرى هم بتشديد خوانده مىشود هم به تخفيف ولى غريان هم شنيده شده .
و اما چگونگى دفن ، آن حضرت چون بدرود حياة گفت غسل داده شد و كفن شد چهار تابوت به سوى مسجد كوفه بيرون آمد بر آن حضرت نماز خوانده شد بعد يك تابوت را وارد خانه كردند و سه تابوت ديگر يكى به سوى بيت المقدس برده شد يكى به سوى خانهء خدا ، يكى به سوى مدينهء رسول ، اين كار را كردند به جهت پنهان كردن قبر آن حضرت و به زودى سببش مىآيد .
و چنين بود كه حضرت به دو فرزندش حسن و حسين فرمود :
هر گاه من درگذشتم مرا بر سريرى حمل كنيد منتظر باشيد كه جلو سرير بلند شود شما دنبال آن را برداريد چون يك چهارم شب گذشت امام حسن و امام حسين عليهما السّلام و خواص از اصحابشان ديدند جلو سرير بلند شد آن دو هم دنبال آن را گرفتند .
يكى از اصحاب خاصشان گفت ما هنگام حمل جنازه زمزمهء
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 426
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٤٢٦