علم و دانش خود را آشكار نكرد . ثروتمند بخل ورزيد . فقير صبر نكرد در اين هنگام هلاكت و نابودى است اينجاست كه عارفان به خدا شناخته ميشوند اينجاست كه اهل دنيا بت پرست ميشوند سير - قهقرائى ميكنند بسوى كفر بعد از ايمان .
اى پرسشكننده فريب نخورى به مسجدهاى فراوان و جمعيت بسيارى كه بدنهاشان گرد هم ولى دلهايشان از همديگر جداست .
اى پرسشكننده سه چيز است زهد و رغبت و صبر و امّا زاهد پس خوشنود نميشود به چيزى از دنيا بيايد او را و افسرده خاطر هم نميشود بر چيزى كه از دستش برود و اما صابر پس آرزو مىكند بدلش دنيا را هر گاه چيزى از دنيا را درك نمايد خودش را از آن دور مىكند بواسطه ى آنچه را كه از شر عاقبت و سرانجام دنيا ميداند و اما راغب پس باكى ندارد از حلال به او رسيد يا از حرام عرض كردند اى امير - مؤمنان نشانه ى مؤمن درين زمان چيست .
حضرت فرمود نگاه مىكند بسوى آنچه كه خدا بر وى واجب كرده از حق و دوست دارد آن را و نگاه مىكند بسوى آنچه را كه خدا مخالفت آن را كرده سپس از آن دورى و اجتناب مىكند اگر چه دوست نزديكش باشد عرض كرد به خدا راست فرمودى اى امير مؤمنان بعد آن مرد ناپديد شد او را نديديم مردم هر چه جستجو كردند او را نيافتند .
گفت سپس لبخندى بر لبان على نقش بست بعد فرمود : بپرسيد از من پيش از آنكه از ميان شما بروم هيچ كس بلند نشد چيزى از وى بپرسد .
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 320
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٣٢٠