از شما شنيديم كه در همه جا فرمانبردار بودى .
حضرت فرمود : اى برادر يهود همانا خداى عز و جل مرا آزمايش كرد بعد وفات و درگذشت پيامبرش در هفت موضع بدون اينكه بخواهم خودستائى كنم بلطف و نعمتش در همه جا مرا شكيبا و صابر ديد .
اما اول جاى از آن هفت موضع اى برادر يهود همانا براى من مخصوص نبود از مسلمانان تمامشان احدى جز رسول خدا صلَّى الله عليه و إله و سلَّم نبود كه انس به او داشته باشم و نزديك بوى گردم .
او مرا در خورد سالى تربيت كرد و در بزرگسالى پناهم داد او در تنگدستى كفايت كرد مرا و در يتيمى سرپرستى كرد ، مرا بىنياز از خواستن كرد و سرپرستى من و فرزندانم را در تحوّلات دنيا نمود با ويژگى من به آن حضرت از مقامهائى كه مرا بسوى بلنديهاى مراتب در پيشگاه خدا كشيد مصيبتى در ماتم رسول خدا بر من فرود آمد كه اگر كوههاى دنيا را بدوش ميكشيدم به آن سختى نبود .
گروهى از اهل بيت خويش را ديدم كه بيتابند و نيروى خوددارى ندارند و خود را نميتوانند نگهدارى كنند و نيروى شكيبائى مصيبت فرود آمده را ندارند بيتابى نيروى آنان را برده ، انديشه و خرد آنان را سرگردان نموده بين آنها و فهمشان فاصله افكنده و ديگران از مردم سواى فرزندان عبد المطلب در ميان تسليت دهندگان دستور به شكيبائى ميدهند ولى خود از گريه آل رسول اشك ميباريدند ، براى بيتابى آنان بيتابى ميكردند .
ولى من هنگام وفات او صبر و شكيبائى را بر خود تحميل كردم بواسطهء خاموش نشستنم و سرگرمى اجراى فرمانى كه به من داده بود از
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 270
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٢٧٠