خداوند به او وحى فرستاد . دل آنچه را كه ديده تكذيب نميكند و نشانه اش را بر پيامبران فرو فرستاده و عهد و پيمان از آنان گرفته تا آنكه همه بوى ايمان بياورند و همانا او را يارى كنند بعد پروردگار به پيامبران فرمود اقرار كرديد شما بر نبوت او و از شما عهد و پيمان گرفتم آنان عرضكردند اقرار كرديم فرمود گواهى دهيد كه من هم با شما از گواهى دهندگانم .
و فرمود : « * ( يَجِدُونَه مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِه وَعَزَّرُوه وَنَصَرُوه وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَه أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) * » ( 1 ) چيزى نگذشت كه خداى عز و جل درجه اش را تمام كرده اسباب پيامبرى را بوى داد ، مقامش را بلند نمود هر گاه نام خدا ياد آورى مىشود نام او نزديك نام خداست ، دين او را واجب و پيروى او را متصل به اطاعت خودش كرد سپس فرمود هر كس اطاعت رسول را كند اطاعت خدا را كرده و فرمود آنچه را كه رسول براىتان آورده بگيريد و آنچه را كه نهى كرده خوددارى كنيد از آن .
پس خداوند رسالتش را ابلاغ كرد و برهانش را روشن و
هامش
( 1 ) اعراف 156 آنچنان رسولى كه او را پيدا ميكنند كه در توراة و انجيل پيش ايشان نوشته شده آنان را فرمان به خوبى و دورى از بدى ميدهد پاكها را بر ايشان حلال و ناپاكها را حرام مىكند بارهاى گران را از دوش آنان بر ميدارد و آنان كه او را بزرگ شمردند و يارى نمودند و پيروى كردند نورى را كه با او فرو فرستاده شد اينان رستگارانند .