على عليه السّلام نيست ( 1 ) داستانهاى شجاعت و مرد افكنى على عليه السّلام كه در زمان پيغمبر صلَّى الله عليه و إله از آن حضرت بروز و ظهور كرد در پيش دوست و دشمن مشهور است و نيز بعد از پيغمبر هم آوردىهاى او در جنگ جمل و صفين و نهروان زبانزد همهء مردم است .
خوارزمى روايت كرده كه قهرمانان و شجاعان مشركان هر گاه در ميدان جنگ بسوى على نگاه ميكردند به يكديگر پناه ميبردند بالجمله شجاعت و نيرومندى او در ميان تمام مردم مشهور است بطورى كه ضرب المثل شده و هر گاه ثابت شد كه او شجاعتر و قوى پنجه ترين مردم است مسلَّم با فضيلتترين مردم خواهد بود ، بواسطه گفته ى خداى تعالى كه ميفرمايد :
* ( فَضَّلَ الله الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ ) * درجة و * ( أَجْراً عَظِيماً ) * ( 2 ) بنا بر اين او امام و پيشواست به جهت اينكه اگر غير از او كسى امام باشد تقديم مفضول بر فاضل شود و اين تقديم از نظر خردمندان زشت و قبيح است .
امّا از نظر عدالت ، او به آخرين درجه ى عدالت رسيده براى ثابت كردن مطلب در اين باب كفايت مىكند ترا سخن آن حضرت در نهج البلاغه به برادرش عقيل كه او را از همه بيشتر دوست داشت بيان فرمود و آن سخن اين است كه فرمود : به خدا سوگند اگر شب را
هامش
( 1 ) شمشير على عليه السّلام را ذو الفقار ناميدهاند زيرا كه مانند ستون فقرات بند بند بود .
( 2 ) برترى داده خداوند رزمجويان را از نظر مقام و منزلت و پاداشى بزرگ بر آنان كه از پاى نشستند و نه جنگيدند آيهء 97 سورهء نساء .