پند و اندرز نمىگيرند و چطور از تو نميترسند و حضرت حسين بن على عليه السّلام خيلى به اين شعر متمثل ميشد و ميفرمود .
يا اهل لذات دنيا لا بقاء لها
ان اغترارا بظل زائل حمق
اى كسانى كه سرگرم لذتهاى دنيا باشيد دوامى براى آن لذتها نيست و هر كس فريب بخورد بسايه اى كه زائلشونده است در انتهاى احمقى و نادانى نيست .
و حضرت رسول اكرم فرمود دنيا خانه ى كسى است كه خانه ندارد و براى آن دنيا جمع مىكند كسى كه خردمند نيست و طلب مىكند شهوتهاى دنيا را كسى كه فهم ندارد و براى خاطر دنيا دشمنى مىكند كسى كه علم و دانش ندارد و بخاطر دنيا حسد ميورزد كسى كه فقاهت ندارد و براى دنيا كوشش مىكند كسى كه داراى مرتبه ى يقين نيست و هر كس همتش براى دنيا باشد حزن و اندوهش در دنيا و آخرت زياد است .
و گفته شده هنگام مردن عابدى رسيد در حالت احتضار گفت غصه ى من بر آن شبى است كه خوابيدم و روزيست كه افطار نمودم و ساعتى است كه غفلت از ذكر خداى تعالى كردم .
و از نبى اكرم روايت شده كه هر كس حمايت از آبروى برادر مسلمانش بكند اين عمل براى او مانعى است از آتش و هر كس كه در دلش دوستى برادر مؤمنش باشد و او را آگاه نكند مسلم خيانت به او كرده هر كس خوشنود نشود از برادر مؤمنش مگر هنگامى كه چيزى به او به بخشد دشمنيش هميشگى مىشود و هر كس دوستش را