را با تفصيل بيان كنم ولى چيزى عارض شد كه فاصله شد بين من و سخنم .
بلى گناهان سه قسم است گناهى كه آمرزيده مىشود و گناهى كه آمرزيده نمىشود و گناهى است كه صاحبش بين خوف و رجاست آن مرد عرضكرد اى امير مؤمنان براى ما مطلب را روشن كن فرمود بلى اما گناهى كه آمرزيده مىشود پس بنده اى در دنيا مرتكب آن گناه مىشود خدا هم او را درين دنيا بر آن گناه مجازاتش مىكند خداى تعالى كريمتر و حكيمتر ازين است كه بنده اش را دو مرتبه مجازات كند و اما گناهى كه آمرزيده نميشود ستم كردن بندگان گروهى بر گروه ديگر است همانا خدا بذات خود سوگند ياد كرده سپس فرموده بعزت و جلال خودم گذشت از ستم ستمگرى جايز نيست اگر چه زدن دستى بدستى باشد و يا دست كشيدن بر سر كسى باشد يا دست زدن بر سر حيوانات باشد خداوند در قيامت قصاص نمايد بعضى از بندگان را به بعض ديگر تا اينكه باقى نماند براى كسى حقى بر كسى .
و اما گناه سومى گناهى است كه خداوند بر بنده اش پوشيده و توبه را روزى او كرده پس صبح كند بنده در حالتى كه ترسان از گناهش و اميدوار بپروردگارش باشد همانطور كه او براى خودش هست ما براى او باشيم پس بنده اميدوار رحمت اوست .
و از حضرت ابى جعفر عليه السّلام است كه فرمود همانا هر گاه خداى عز و جل اراده كند كه بنده را گرامى دارد ولى آن بنده را گناهى
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 426
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٤٢٦