باب چهل و سوم - ستايش جود و بخشش
خداى تعالى ميفرمايد : « * ( وَيُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ ) * » ( 1 ) و ديگران را بر خود مقدم ميدارند اگر چه خودشان نياز بيشترى دارند .
و نيز ميفرمايد : « * ( وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّه مِسْكِيناً وَيَتِيماً وَأَسِيراً ) * » ( 2 ) و ميخورانند طعام را بدوستى خدا بر بينوا و يتيم و اسير خداى سبحان ستايش كرده مردمانى را كه از خودگذشتگى در انفاق ميكنند با اينكه خودشان احتياج بيشترى دارند و نيز ستايش فرموده آنان را كه طعام به ديگران ميخورانند بواسطه ى دوستى خدا و گفته شده دوستى اطعام و قول ديگر نيز گفته شده كه مراد دوستى خداست و ممكن است هم دوستى خدا هم طعام باشد و اين آيه در باره ى على و فاطمه و حسن و حسين بدون هيچ خلافى نازل شده .
رسول اكرم صلَّى الله عليه و إله فرموده : كه مرد سخاوتمند به خدا و مردم و بهشت نزديك است و از آتش دوزخ دور است ولى شخص بخيل از خدا و مردم و بهشت دور است و به آتش دوزخ نزديك است و نادان سخاوتمند دوستتر است بسوى خدا از عابد بخيل ، بين جود و سخا فرقى نيست به خدا يا جواد ميتوان گفت ولى يا سخى نميشود گفت زيرا كه اسمهاى خدا توقيفيه است يا سخى نه در كلام خدا و نه در كلام رسول و ائمه و نه هم در كلام علماى بزرگ استعمال شده .
و حضرت على بن الحسين عليه السّلام فرمود : كه من سبقت ميگيرم
هامش
( 1 ) حشر 9 .
( 2 ) دهر 8 .