تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
با اين حال باز هم ترسانست كه عملش قبول نمىشود و هر گاه خوف در دلش جا گرفت جاى شهواتهاى آن ميسوزد و از آن دل ميل به دنيا بيرون ميرود و بر صورتش نشانه‌هاى اندوه و غم آشكار مىشود .

باب بيست و نهم - اميدوارى به خدا

از حضرت ابى عبد الله عليه السلام روايت شده كه هر گاه يكى از شما اراده كند هر آنچه را كه از خدا بخواهد به او داده شود اميدش را بايد از مردم قطع كند تا به آن برسد هر گاه اين مطلب را فهميد از خدا هم چيزى طلب نمىكند مگر اينكه به او داده شود . و رسول خدا صلَّى الله عليه و إله فرمود كه جبرئيل گفته است كه خداى تعالى فرموده : بنده ى من هر گاه مرا شناختى عبادت مرا كردى و اميدوار به من بودى و كسى را با من شريك نساختى ترا مىآمرزم اگر چه گناهانت دنيا را پر كرده باشد منهم دنيا را براى تو پر از آمرزش ميكنم و باكى هم ندارم . و حضرت رسول خدا فرمود : كه خداى عزّ و جل ميفرمايد : كه از آتش بيرون شود هر كس كه به اندازه ى دانه اى ايمان در دلش باشد بعد مىفرمايد سوگند بعزت و جلالم كه قرار نخواهم داد ساعتى از شب و يا روز كسى را كه به من ايمان آورده با كسى كه ايمان نياورده . اصل اميدوارى گسترش دادن آرزو است در رحمت خدا و گمان خوب به خدا داشتن .