شود ؛ چون تمسك به اطلاق ممكن است . و اگر تقييد واجب بدين قيد محال باشد ، اصل در واجبات تعبدى بودن است ؛ چون اشتغال ذمهء يقينى برائت ذمهء يقينى مىخواهد . درهرصورت ، چه آنكه چنين اطلاق لفظى داشته باشيم و چه نداشته باشيم ، مىتوان از راه ديگرى و با تمسك به اطلاق مقامى ، توصّلى بودن را ثابت كرد كه شرح آن در اصول فقه مرحوم مظفر مذكور است . ]
دروس في علم الأصول ( الحلقة الأولى ) ( قواعد كلى استنباط ) ( فارسى ) — صفحة 84
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص٨٤