القطع بصدور التكليف منه .
و هنا نتساءل من جديد ما معنى المولى ؟ و الجواب أنّ المولى هو من له حقّ الطاعة أي من يحكم العقل بوجوب امتثاله و استحقاق العقاب على مخالفته ، و هذا يعني أنّ الحجّيّة التي محصّلها - كما تقدّم - حكم العقل بوجوب الامتثال [ أي بوجوب امتثال تكليف المولى ] ، و استحقاق العقاب على المخالفة [ أي على مخالفة تكليف المولى ] قد افترضناها مسبقا بمجرّد افتراض أنّ الآمر مولى .
فهي [ أي الحجّيّة ] إذن من شئون [ حالات ] كون الآمر مولى ، و مستبطنة في
شرح
فرض گرفتهايم .
در اينجا سؤالى جديد به ميان مىآوريم كه معناى مولى چيست ؟ جواب آن است كه مولى يعنى كسى كه حق الطاعة دارد ؛ يعنى آنكه عقل به وجوب امتثالش حكم مىكند و مخالفت با او را سبب استحقاق عقاب مىداند و اين يعنى ، حجيّت را - كه در حكم عقل به وجوب امتثال و استحقاق عقاب در صورت مخالفت خلاصه مىشود - پيش از اين به مجرد آنكه فرض كرديم آمر مولى است ، اين فرض را پذيرفتهايم كه حجيّت از شئون [ و فروع ] مولى بودن آمر است و در فرض مولويت مولى نهفته است [ و از شئون قطع بما هو قطع نيست . ] پس هنگامى كه ما مىگوييم قطع به تكليف مولى ، حجت است ، به اين معنا كه امتثال مولى [ يعنى عمل به تكليفى كه او مقرر داشته ] عقلا واجب است ، گويا گفتهايم قطع به تكليف آنكه امتثالش واجب است ، حجيّت دارد و لازم الامتثال است . اين [ حكم كه مفاد محمول قضيه است ] تكرار همان است كه [ در موضوع قضيه ] فرض گرفتهايم [ و شكى نيست كه قضيه به شرط محمول هميشه صادق است و صدق آن بديهى است ؛ مثلا گوييم انسان به شرط كاتب بودن كاتب است . در اينگونه قضايا حمل محمول بر موضوع چيز جديدى به دست نمىدهد ] پس به ناچار بايد نفس حق الطاعه را و منجّزيتى را كه در مولى بودن آمر مفروض است ، مورد مطالعه قرار دهيم ، تا ببينيم چه مقدار حق الطاعه براى مولى نسبت به مأمور