[ اي تأسيس ] النظريّات العامّة لحلولها ، [ اي لحلول المشاكل - حلول جمع حلّ ] ، كما أنّ [ تكامل الاصول يوجب تكامل الفقه و ] دقّة البحث في النظريّات الاصوليّة تنعكس على صعيد التطبيق [ اي في مجال الفقه ] إذ كلّما كانت النظريّات أوفر و أدقّ تطلّبت طريقة تطبيقها [ - النظريات ] دقّة و عمقا أكبر [ اي ارتقاء بحوث علم الاصول يوجب ارتقاء الفكر الفقهى ] و هذا التفاعل بين الذّهنيّتين الاصوليّة و الفقهيّة يؤكّده [ - التفاعل ] تاريخ العلمين على طول الخطّ . و تكشف عنه [ - التفاعل ] بوضوح دراسة المراحل التي مرّ بها [ - المراحل ] البحث الفقهيّ و البحث الاصوليّ في تاريخ العلم . فقد نشأ علم الاصول في أحضان [ - جمع حضن ] علم الفقه [ و تحت رعايته و تربيته ] كما نشأ علم الفقه في أحضان علم الحديث [ و هو
شرح
است كه قانونگذار يك كشور به دور از فضاى خارج و مشكلات عملى اجتماع نمىتواند قانون بهترى ارائه دهد . پس آشنايى با مشكلات و مسائل قوهء مجريه راهنماى اوست و از طرفى با وضع قانون صحيح خود راهنماى قوهء مجريه است . مانند اين ارتباط متقابل را مىتوان بين علم اصول و علم فقه ملاحظه كرد : يعنى دقت در كشف قواعد اصولى و توسعهء اين مباحث خود موجب آن است كه فقه نيز تكامل و توسعه يابد . و هرچه فقه توسعه يابد ، قضايايى كه به طور مشترك در همه جاى فقه به كار گرفته مىشود ، شناخته و به طور مستقل مورد مطالعه قرار خواهد گرفت . فقيه در مرحلهء عمل مواجه با مشكلات و مسائلى است كه جنبهء اختصاصى ندارد « 1 » و در موارد مختلف مطرح مىشوند و بايد براى آنها راه حل كلى پيدا كرد . اين مشكلات محور مباحث جديدى در علم اصول مىگردد و نتيجهء نهايى كه در علم اصول به دست مىآيد ، راه جديدى در پاسخگويى به مسائل فقهى پيش روى فقها مىگذارد . پس تكامل مباحث فقهى هميشه موضوعات جديدى را براى طرح در نزد اصوليون آماده مىكند . در مقابل ، توسعهء موضوعات و مباحث اصولى ،
هامش
( 1 ) . مانند مشكل شرط متأخر و مقدمات مفوته كه در آينده مورد بحث قرار مىگيرد .