و ديگر آنست چون پيغامبر عليه السّلام مرا به خانه برد من دوشيزه بودم .
و سديگر آنست كه هران وقت كه جبرايل عليه السّلم وحى آوردى سوى پيغامبر ، او بخانهء هيچ زنى از زنان خويش نبودى ، و هيچ زن را بنزديك خويش رها نكردى ، و مرا از نزديك خويش جدا نكردى تا سخن خداى عزّ و جلّ سوى او آمدى .
چهارم چون منافقان به كار من حديث كردندى و آن دروغ بگفتند خداى عزّ و جلّ به كار من اندر پانزده آيت فرستاد ، و مرا به راه « 1 » فرستاد كه تا روز رستخيز آن را برخوانند .
پنجم آنك پيغامبر عليه السّلام بخانهء من بيمار شد .
و ششم آنك بخانهء من روح تسليم كرد .
و هفتم آنك تربتش در خانهء من است .
و تا پيغامبر عليه السّلام بمكّه بود نماز فريضه دو نماز همى كردند و چهار همىفرمود . پس چون سال دوّم بود از هجرت نماز پنج كرد و پنج فرمود .
تاريخ نهادن « 2 »
و بدين سال كه پيغامبر عليه السّلام هجرت [ كرد ] « 3 » تاريخ بدان سال در بنهادند ، از بهر آنكه تا آن وقت نامها و حكمها همه بىتاريخ بود . پس گفتند كه تاريخ ببايد تا مردمان بدانند كه هر چيزى كه نويسند بچه وقت نوشته باشند . و رسم عرب و عجم چنان بود از پس پيغامبر عليه السّلام هر آن هنگامى كه وقيعتى افتادى تاريخ از آن جا گرفتندى ، چون اصحاب
هامش
( 1 ) - برات . ( خ )
( 2 ) - حديث تاريخ نهادن بروزگار پيغامبر ما صلوات اللَّه عليه .
( خ )
( 3 ) - نسخ ديگر .