ايشان ، و گفتند : بگذار ما را [ كه باشيم با ] نشستگان « 1 » *
87 - راضى شدند بدان كه باشند با خلاف كردگان « 2 » ، و مهر كرده شد بر دلهاى ايشان و ايشان نه اندر يابند *
88 - لكن پيغامبر و آن كسها كه بگرويدند با او جهاد « 3 » كردند بخواستهاى ايشان و تنهاى ايشان ، و ايشانند كه ايشانراست نيكيها و ايشانند ايشان رستكاران *
89 - و ساخت خداى عزّ و جلّ ايشان را بهشتها كه مىرود از زير آن جويها جاودانه اندر آنجا ، آنست رستگارى بزرگ *
90 - و آمدند عذرخواهان از جمله عرب « 4 » تا دستورى داده شود ايشان را ، و بنشستند آن كسها كه بدروغ داشتند خداى را و پيغامبر او را ، و برسد « 5 » آن كسها را كه كافر شدند از ايشان عذابى دردناك *
91 - نيست بر ضعيفان و نه بر بيماران و نه بر آن كسها كه نه يابند آنچه مىهزينه كنند تنگى ، چون نصيحت كنند « 6 » خداى را و پيغامبر او را ، نيست بر نيكوكاران هيچ راهى . و خداى عزّ و جلّ آمرزكار و بخشاينده است *
92 - و نه بر آن كسها كه چون بيايند به تو تا ببرى ايشان را گفتى : نه يابم آنچه ببرم شما را بر او ، برگشتند و چشمهاى ايشان پر از آب
هامش
( 1 ) - و گفتند دست بدار ما را كه باشيم با نشينندگان . ( خ )
( 2 ) - بپسنديدند كه باشند با باز ماندگان . ( خ ) - همداستاناند بدانكه باشند با بازماندگان از پس . ( نا )
( 3 ) - كارزار . ( خ . صو . نا )
( 4 ) - عذر آرندگان از عرابيان . ( خ ) - عذر خواهندگان از اعراب . ( نا )
( 5 ) - زود باشد كه برسد . ( صو ) - زود برسد . ( نا )
( 6 ) - نيك خواهى كردند . ( خ )