بنيكوى ، و مىباز دارند از زشتى ، و بر پاى مىدارند نماز ، و مىدهند زكات ، و فرمان مىكنند خداى را و پيغامبر او را ، ايشانند كه ببخشايد ايشان را خداى ، كه خداى بىهمتاست و با حكمت *
72 - و وعده كرد خداى عزّ و جلّ گرويدگان را و زنان گرويده را بهشتها كه مىبرود از زير آن جويها ، هميشه اندران ، و جايهاى پاكيزه اندر بهشت عدن « 1 » ، و خشنودى از خداى بزرگتر ، آنست آن رستگارى بزرگ *
73 - اى پيغامبر جهاد كن « 2 » با كافران و منافقان و درشتى كن بر ايشان ، و جايگاه ايشان دوزخ است و بدست آن جايگاه *
74 - سوگند همى خورند بخداى كه نه گفتند ؛ و بدرستى كه گفتند سخن كافرى ، و كافر شدند پس اسلام ايشان ، و آرزو كردند « 3 » بدانچه نه يابند ؛ و نه [ كينه كشند ] « 4 » مگر كه بىنياز كندشان خداى و پيغامبر او از فضل او ؛ و اگر توبت كنند بود بهتر ايشان را ، و اگر برگردند عذاب كند ايشان را خداى عزّ و جلّ عذابى دردناك اندرين جهان و آن جهان ، و نيست ايشان را اندر زمين هيچ دوستى و نه يارى دهى *
75 - از ايشان آنك عهد كرد با خداى اگر دهد ما را از فضل « 5 » او ، صدقه دهيم و باشيم از نيكان *
76 - و چون [ بداد ] « 6 » ايشان را از فضل او بخيلى « 7 » كردند بدان ،
هامش
( 1 ) - ميانگين . ( خ ) - ميانهء بهشت . ( نا ) - درنگى ( صو ) - ترجمهء : « عدن »
( 2 ) - كارزار كن . ( صو . خ . نا )
( 3 ) - آهنگ كردند . ( صو ) - و انديشه كردند . ( خ .
نا )
( 4 ) ( خ ) - كينه كشيدند . ( نا ) - در متن « و ما نقموا » ترجمه نشده است .
( 5 ) - پيمان كرد با خداى اگر ما را بدهد از افزونى خويش . ( صو )
( 6 ) ( خ )
( 7 ) - زفتى ( صو )