50 - اگر رسد به تو يا محمّد نيكوى اندوهگن كند ايشان را ، و اگر رسد به تو مصيبتى - هزيمت و كشتن - گويند بدرستى فا گرفته بوديم از جهاد از پيش و برگشتند ايشان شادىكنان « 1 » *
51 - بگو كه : نه رسد ما را مگر آنچه نبشت خداى عزّ و جلّ ما را و اوست خداوند ما ، و بر خداى عزّ و جلّ توكّل كنند گرويدگان *
52 - بگو : چشم داريد بما مگر يكى از دو نيكوى ؟ و ما چشم داريم بشما كه برساند بشما خداى عزّ و جلّ عذابى از نزديك او يا بدستهاى ما ، چشم داريد كه ما با شماييم چشمداران *
53 - بگو : هزينه كنيد بخوش كامى يا بدشخوارى « 2 » كه نه پذيرفته شود از شما ، كه شما هستيد گروهى تباه كاران *
54 - و نه منع كردشان كه بپذيرد از ايشان نفقتهاى ايشان مگر كه ايشان كافر شدند بخداى عزّ و جلّ و پيغامبر او ، و نه آيند به نماز مگر ايشان كه كاهلاناند « 3 » و نه نفقه كنند مكر ايشان دشخوارداركان *
55 - مه شگفت دارد ترا « 4 » خواستهاى ايشان و نه فرزندان ايشان ، حقّا كه خواهد خداى كه عذاب كند ايشان را اندر زندگانى اين جهان و رنجه دارد تنهاى ايشان را و ايشان كافراناند *
56 - و سوگند مىياد كنند بخداى كه ايشان از شمااند و نيستند ايشان از شما ، و لكن ايشان گروهىاند كه تفريق مىكنند « 5 » *
هامش
( 1 ) - اگر برسد ترا نيكوى اندوهگن كندشان ، و اگر برسد ترا اندوهى گويند كه بگرفتيم كار ما از پيش و برگرديدند و ايشان شادان . ( خ )
( 2 ) - خوش كام و ناكام ( خ ) - بكام يا بناكام . ( صو ) - خوش كام يا بدشخوارى . ( نا )
( 3 ) - و نه بازداشت ايشان را كه پذيرفته آيد زيشان نفقات ايشان يا بى ايشان را كافر شدند بخداى و پيغامبر او و نه آيند به نماز يا بى ايشانند كاهلان . ( خ )
( 4 ) - تا خوش نيايد ترا . ( خ )
( 5 ) - كه همىترسند . ( خ . نا . صو ) - ترجمهء « يفرقون »