باد ] ، « 1 » نه توانند از آنچه ساختند بر چيزى . آنست آن گم شدنى دور *
19 - نه بينى « 2 » كه خداى عزّ و جلّ آفريد آسمانها و زمين به حق و راستى ؟ و اگر خواهد ببرد شما را و بيارد آفرينى نو - « 3 » *
20 - و نيست آن بر خداى عزّ و جلّ دشخوار *
21 - و بيرون آمدند خداى را همه ، گفتند ضعيفان آن كسها را كه گردنكشى كردند و بزرگى كه : ما بوديم شما را پس روان ، و هستيد شما بىنيازان از ما از عذاب خداى عزّ و جلّ از چيزى ؟ گفتند اگر راه نمايد ما را خداى عزّ و جلّ راه نماييم شما را ، همسانست بر ما كه جزع كنيم يا صبر كنيم ، نيست ما را هيچ [ رستن ] « 4 » *
22 - و گفت ديو چون گزارده شد كار و فرمان : خداى عزّ و جلّ وعده كرد شما را وعدهء راست ، و وعده كردم شما را و خلاف كردم شما را ،
هامش
( 1 ) - داستان آن كسها كه كافر شدند بخداوندشان كردارشان چون خاكسترست كه بيايد بر آن بادى سخت اندر روزى كه سخت آيد باد . ( خ ) - مثل آن كسها كه كافر گشتند به خداوند خويش كارهاى ايشان چون خاكسترى باشد كه سخت گردد بوى باد اندر روزى عاصف بادناك . ( صو ) - داستان آن كسها كه كافر شدند به خداوند ايشان كردارهاى ايشان چون خاكسترى باشد كه سخت بيايد بدان بادى اندر روزى سخت باد . ( نا ) در متن « عاصف » معنى نشده .
( 2 ) - همى نه بينى . ( خ ) - همى نگاه نكنى . ( صو ) - نه همىبينى . ( نا )
( 3 ) - آفريدهء نو . ( صو ) - خلقى نو .
( نا ) - بآفرينش نو . ( خ )
( 4 ) - بيرون شدند خداى را همه ، گفتند سست گرفتگان آن كسها را كه بزرگى كردند : ما بوديم شما را پس روان ، هستيد شما بىنيازان از ما از عذاب خداى از چيزى ؟ گفتند اگر راه نمودى ما را خداى راه نموديمى شما را ، يكسانست بر ما اگر زارى كنيم يا صبر كنيم ، نباشد ما را هيچ رستن . ( خ ) - و بيرون آيد مر خداى را همه - يعنى از گور - بگويد بيچارگان مر انكسها را كه بزرگ منشى كردند : ما بوديم مر شما را سپس روان ، هيچ نتوانيد شما باز داشتن از ما از عذاب خداى هيچ چيزى ؟ گويند اگر راه نمودى ما را خداى راه نموديمى شما را ، يكسانست بر ما اگر بناليم يا شكيبايى كنيم . و نيست ما را هيچ رستن . ( صو ) - در متن « محيص » ترجمه نشده .