و فرو گذاشت دلو خويش ، گفت : اى بشر اى اين نك « 1 » غلامى . و پنهان كردند او را بضاعتى « 2 » ، و خداى عزّ و جلّ داناست بدانچه مىكردند *
20 - و بخريدند او را ببهاى بد « 3 » درمهاى شمرده ، و بودند اندران از زاهدان « 4 » *
21 - و گفت آن كس كه بخريد او را از مصر زن خويش را :
كرامت كن پاداش او را مگر كه منفعت كند ما را « 5 » يا گيريم او را بفرزندى . و چنان جاى كرديم يوسف را اندر زمين ، و بياموختيم او را از تفسير سخنها ؛ و خداى عزّ و جلّ غلبه كننده است بر فرمان « 6 » او ، و لكن بيشتر مردمان نه دانند *
22 - و چون برسيد بجايگاه مردى « 7 » بداديم او را حكمتى و دانشى . و چنان « 8 » پاداش دهيم نيكوكاران را *
23 - و دوست گرفت او را آنك او اندر خانهء او بود از تن « 9 » او و ببست درها ، و گفت ؟ هى ، بياى تو . « 10 » گفت : باز داراد خداى ، كه او خداى منست و نيكو كرد پاداش من . كه او نه نيك بخت شود كه
هامش
( 1 ) - يا بشرى اينست . ( خ ) - يا مژده مر شما را ، اين كودكى است . ( صو )
( 2 ) - اخريانى ( صو . خ ) - ترجمهء « بضاعة » .
( 3 ) - ببهاى اندك . ( خ . صو ) - ببهاى ناقص ( نا )
( 4 ) - ناخواهندگان . ( صو ) - ناكامان . ( خ ) - دژكامان .
( نا ) - ترجمهء « زاهدين » .
( 5 ) - گرامى دار جايگاه او را باشد كه سود دارد ما را . ( خ ) - گرامى دار جايگاه ورا مگر كه منفعت كند ما را - ( صو )
( 6 ) - بر كار او . ( خ . نا )
( 7 ) - بنيرو او . ( خ ) - بتمامى نيروى خويش . ( صو )
( 8 ) - و همچنين . ( خ . صو )
( 9 ) - و بخواست او را آنكه بود اندر خانهء او بود خويشتن را . ( خ ) - و بجست او را آن زنى كه وى اندر خانه وى بود از تن وى . ( صو ) - و بخواست او را يعنى زليخا . آنك او اندر خانهء او بود از تن او . ( نا )
( 10 ) - ساخته آمد ترا . ( خ ) - بيا ، هان ، كه من تراام ، ( صو ) - اينك تراام . ( نا )