9 - كه آن كسها كه بگرويدند و كردند نيكيها راه نمايد ايشان را خداى ايشان بايمان ايشان ، و مىرود از زير ايشان جويها اندر بهشتهاى با نعمت *
10 - و خواندن ايشان اندر آن جا : پاكا تو يا خداوندا ! و درودشان اندران سلام ، و به آخر خواندن ايشان كه : سپاس خداى را خداوند جهانيان « 1 » *
11 - و اگر شتاب ندادى خداى مردمان را بدى ، شتاب كردن ايشان را بر نيكى « 2 » گزارده شدى سوى ايشان اجل ايشان ، - يعنى مرگ - و چون بگذاريم آن كسها را كه برسند از آمدن بما « 3 » اندر نافرمانى ايشان اسم مىشوند « 4 » *
12 - و چون برسد مردم را بدى بخوانند ما را يا خفته يا نشسته يا بر پاى ؛ چون ديگر بار از و رنج برود ، گواى « 5 » نه خواند ما را سوى
هامش
( 1 ) - خواندن ايشان باشد اندران ، پاكى تو بار خداى ما ، و تحيت ايشان باشد اندران درود ، و ديگر خواندن ايشان باشد كه شكر خداى را خداوند جهانيان . ( خ ) - و درود ايشان و زندگانى خواستن ايشان اندر آنجا سلام باشد و باز پسين خواندن ايشان كه سپاس مر خداى را پروردگار همه خلق را . ( صو )
( 2 ) - و اگر بشتاباندى خداى مردمان ببدى ، شتابدى ايشان را بنيكى . ( خ ) - و اگر شتاب كندى خداى مردمان را بدى چنان كه شتاب كند ايشان را بنيكى . ( نا )
( 3 ) - كنه اميد دارند ديدار ما . ( خ ) - كنه ترسند از ديدار ما . ( نا ) - در متن : « برسند » كتابت شده و ظاهرا « بترسند » بايد باشد . و در ترجمهءلا يَرْجُونَ لِقاءَنارجوع شود بآيهء « 15 » همين سوره .
( 4 ) - تا گزارده آمدى سوى ايشان بوعدهء ايشان دست بدارم آن كسها را كنه اميد دارند ديدار ما اندر بىراهى ايشان مىگردند . ( خ ) - . . . اندر گردن بردگى ايشان سرگشته همىگشتندى . ( نا ) - در متن « اسم » كتابت شده و معنى مفهوم نشد شايد : آسيمه .
( 5 ) - چون بگشائيم يعنى برداريم از وى سختى وى برود چنانچه . ( صو ) - چند باز داشتيم ازيشان زيان او بيستيد چنانك . ( نا )