چون پيغامبر صلّى اللَّه عليه بنزديك طايف رسيد ايشان او را بحرب بيستادند ، و روزى چند حرب كردند ، پس بحصار اندر شدند ، و بدر حصار « 1 » سخت كردند . و پيغامبر صلّى اللَّه عليه بيست روز بر در آن حصار بنشست و هر كى از پيش ايشان همى كشت ، و ايشان بدان حصار اندر منجنيق نهادند و سبويها پر آتش كردند و همى انداختند ، و پيغامبر صلّى اللَّه عليه و ياران و آن سپاه كه با او بودند بدان حصار چيز نتوانست كرد « 2 » .
پس پيغامبر عليه السلم بفرمود تا هر آبادانى كه بيرون از حصار بود همه ويران كردند ، و هر چه كردند ايشان در حصار نگشادند .
پس پيغامبر صلّى اللَّه عليه شبى بخواب ديد كه يك كاسه مسكه بياوردند و پيش او بنهد « 3 » ، يكى مرغ بيامد و همه بمنقار بردارد « 4 » تا آن همه سپرى كند . پس ديگر باره نگاه كرد آن كاسه مسكه هم چنان آنجا بود ، پيغامبر گفت صلّى اللَّه عليه مر بو بكر را كمن چنين بخواب ديدم ، مرا بدل چنان همى آمد كه ما اين حصار نتوانيم گشادن ، ببايد رفتن .
بو بكر گفت اگر برويم بهتر كه ايشان خود از پس ما آيند . پس پيغامبر عليه السّلام بازگشت « 5 » .
و چون پيغامبر صلّى اللَّه عليه از طايف بازگشت و بحنين باز آمد و آن غنيمتها و زنان و فرزندان ايشان قسمت همىكردند ، ياران بسويّت هر
هامش
( 1 ) - قريه حصار . ( صو . نا )
( 2 ) - هيچ چيز نتوانستند كردن . ( نا )
( 3 ) - و پيش وى بنهند . ( نا ) - و پيش بنهند . ( صو ) - پيش او بنهادند . ( خ )
( 4 ) - و همى بردارد بمنقار . ( نا ) - و آن را همه بمنقار بردارد . ( صو )
( 5 ) - در نسخهء « خ » و « نا » در اينجا عنوان مطلب است بدين عبارت : « حديث فتح طايف و قسمت غنيمت آن » .
نسخهء « صو » مطابق متن است يعنى عنوان ندارد .