غزوة تبوك
و اين تبوك جايى بود دور دست مدينه ، و آنجا همه ترسان « 1 » بودند . و اين تبوك آنجا است كه جعفر طيّار آنجا كشته شده بود ، و انجا را موته خوانند كه مؤمنان را با ترساان حرب افتاد . پس ياران پيغامبر عليه السّلم ، از بس خلق كبدان موته كشته شده بودند ، چون پيغامبر عليه السّلام بدين حرب ايشان را آگاه كرد سخت آمد اين كار بر ايشان ، همه بدين كار اندوهگن بودند . و نيز آن سال سالى بود قحط و مرين غزوه را جيش العشيره « 2 » خوانند . و بدين غزو بود كز آسمان اين آيت بيامد : انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالًا « 3 » . گفت همه برويد بدين حرب سبك بار و گران بار ، يعنى توانگر و درويش . پس آن گه گفت : إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً أَلِيماً وَ يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَ لا تَضُرُّوهُ شَيْئاً « 4 » . گفت اگر نرويد شما را عذاب كنم عذابى سخت و بدل شما قومى ديگر تا « 5 » با پيغامبر او بروند ، و او را هلاك كردن شما هيچ زيان ندارد . پس منافقان گفتند : لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ « 6 » . گفتند گرم است بدين گرما مرويد . خداى گفت عزّ و جلّ : قُلْ نارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ كانُوا يَفْقَهُونَ « 7 » . گفت آتش دوزخ سختر از گرماى اين جهان . پس آن منافقان گفتند :