و بمكّه بردند . و پيغامبر صلّى اللَّه عليه بيامد از پس ايشان تا چاه بدر و ايشان را نيافت . و اين غزاة بگفته آمده است بسورة آل عمران . « 1 » وز پس آن غزو بطن النّخله بود ، و آن آن بود كه پيغامبر عليه السّلام عبد اللَّه بن الجحش بفرستاد تا كاروان مكّيان كاز طايف همى آمدند بيارند .
و اين غزاة بسورة البقرة گفته آمده است . « 2 » وز پس اين قصّه گردانيدن قبله بود از سوى بيت المقدس سوى كعبه ، چنانك كه گفت عزّ و جلّ :
قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ
- الى قوله -
فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ .
« 3 » و اين قصّه نيز بسورة البقره گفته آمدست « 4 » .
پس سال دوم از هجرت چون ماه رمضان اندر آمد پيغامبر عليه السّلم كارها فرمود ، و روزهء ماه رمضان فرمود ، و روزه فريضه گشت بر خلق .
و اين قصّه بسورة البقرة نيز گفته آمد « « 5 » » .
وز پس اين حديث بدر است ، و آن كاروان بو سفيان از شام همى آورد ، و حرب كردن كافران مكّه با پيغامبر و كشته شدن كافران ، و فرستادن خداى عزّ و جلّ فريشتگان از آسمان ، و اين قصّه گفته آمدست بسورة آل عمران . و السّلم .
غزوة بنى قينقاع
و اين غزو بنى قينقاع از پس غزو بدر [ بود ] . پس چون پيغامبر عليه السّلام از غزو بدر بپرداخت عيد روزه گشادن بكرد . ديگر باره آهنگ غزوها كرد ، برفت بحرب سوى مردمانى كه ايشان را بنى - قينقاع گفتند ، و ايشان همه جهودان بودند ، و نزديك مدينه بودند . و پيغامبر [ را ] عليه السّلم با ايشان عهد بود . پس خبر آمد كه ايشان
هامش
( 1 ) - مجلد اول 239
( 2 ) - مجلد اول 135
( 3 ) - البقره 142
( 4 ، 5 ) - مجلد اول 110