سينه كه هشت سال بدان مبتلا بود ، در چينكاريستى وفات يافت . جنازهاش را به لاهور بردند و در آنجا مدفون گرديد . اين پادشاه بسيار سستعنصر و مقهور حسن نورجهان ملكهء خود بود ، بدين سبب ده سال آخر سلطنتش بر خود او گران و بر مملكت اسباب ابتلاء شد ، امراء مملكت كه اصلونسب اين ملكه را مىشناختند مخالفت با خيالات او را مصمم شدند ، ولى ملكه پادشاه را بر آن داشت كه بر خلاف رسم مملكت پدر و برادر و ساير خويشان او را به مقامات بلند برساند . بعد از فوت جهانگير نورجهان خواست شهريار پسر جهانگير را كه كنيززاده بود به تخت بنشاند .
تلاش او از اينروى بود كه دختر خود را از شوهر اولش شيرافكن خان به عقد شهريار درآورده بود ولى چون سلطان خرم از پاىتخت دور بود و سه پسر كوچكش داراشكوه و سلطان شجاع و اورنگزيب هنوز طفل و نزد نورجهان بودند . اصفخان پدرزن سلطان خرم واردات خان براى سد خيال ملكه و تحصيل فرصت ، همانروز سلطان داوربخش پسر خسرو را بر سرير سلطنت نشاندند . جهانگير سه پسر و دو دختر داشت او دختر راجه بوانداس ، سلطان نسا بيگم در سنه 1586 مطابق سنه 995 هجرى و سلطان خسرو ، پدر سلطان داوربخش ، در سنه 1587 مطابق سنه 996 هجرى متولد شدند . مادر اينها چون ميل پادشاه را به سلطان خرم بيشتر از پسر خود ديد ، بر او حسد برد و در سنه 1601 مطابق سنه 1010 هجرى خود را مسموم ساخت .
سلطان خسرو نيز در سنه 1622 مطابق سنه 1032 در مجلس روزش به آخر رسيد .
از دختر خواجه حسن ، سلطان پرويز در سنه 1589 مطابق سنه 998 هجرى متولد شد . از دختر راجه كسوداس راطور ، بهار بانو بيگم در سنه 1590 مطابق سنه 999 هجرى متولد شد . از دختر راجه اودسونك در سنه 1592 مطابقه سنه 1001 سلطان خرم متولد شد . به جاى پدر به تخت بنشست و به شاه جهان ملقب گرديد . دو پسر ديگر جهانگير ، سلطان جهاندار و سلطان شهريار از يك مادر كه كنيز بود توام بودند و در سنه 1605 مطابق سنه 1014 هجرى تولد يافتند . شهريار داماد نورجهان شد و بدينوسيله نورجهان براى سلطنت او سعىها كرد . در سنه 1627 مطابق سنه 1037 شاه
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 55
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص٥٥