عليهذا در اين اوقات شريف با علماى منيف تمام مذاهب مباحثه مىكنيم و از صحبت بامنفعت آنان فائدهها مىبريم و ليكن چون رخساره شاهد مطلوب در نقاب اختلاف زبان محجوب است ، خيلى از آن اعليحضرت ممنون مىشويم كه شخص عالمى را گسيل نمايند كه به واسطهء زباندانى به شاهد معين دليل باشد .
و نيز به سمع ما رسيده كه كتب مقدسه توريه و انجيل به عربى و فارسى ترجمه شده ، نسخهاى از آنها با كتاب ديگر كه فائده عامه داشته باشد و در آن مملكت يافت شود براى ما انفاذ فرمائيد و محض استحكام روابط محبت و و داد و تشييد بنيان يكرنگى و اتحاد دوست مكرم معتبر و عالم معتمد متبحر سيد مظفر را منتخب و مشمول مراحم نموده به رسالت مأمور نموديم ، شفاها بعضى مطالب اظهار خواهد كرد بيانات او را به اعلى درجهء اعتبار بدانيد و هميشه ابواب مراسلات را مفتوح داريد و السلام على من اتبع الهدنى .
اكبر شاه روز سهشنبه دوازدهم اكتبر سنه 1605 مطابق سنه 1014 هجرى در اكره از اين دار فانى درگذشت . زمان سلطنتش چهل و نه سال و هشت ماه و يك روز بود ، در مقبره سكندر نزديك شهر مدفون گرديد . اولاد او از اينقرار است : سلطان سليم ملقب به جهانگير ، سلطان مراد كه در سنه 1598 مطابق سنه 1007 هجرى به واسطهء افراط در مسكرات در دكن وفات يافت ، سلطان دانيال كه مانند برادر در سنه 1604 مطابق سنه 1013 هجرى در دكن درگذشت ، سه دختر اكبر شاه شاهزاده خانم ، شكرنساء بيگم و آرام بانو بيگم بودند .
نور الدين محمد جهانگير پسر جلال الدين محمد اكبر در نوزدهم از سنه 1569 مطابق سنه 977 هجرى در فچتور متولد و به سلطان سليم موسوم شد ، فچتور قريب هفت فرسخ از اكره مسافت دارد ، در بيست و يكم اكتبر سنه 1605 مطابق سنه 1014 هجرى به سن سى و شش در اكره به تخت برنشست ، لقب و اسم خود را نور الدين محمد جهانگير گذاشت . بعد از بيست و دو سال و شش روز سلطنت هنگام مراجعت از كشمير به لاهور ، در بيست و هفتم اكتبر سنه 1627 مطابق سنه 1037 هجرى ، به مرض
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 54
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص٥٤