بابرى است كه خود تصنيف كرده است . در دوازدهم فوريه سنه 1483 مطابق سنه 888 هجرى متولد و در هشتم ژوئن سنه 1494 مطابق سنه 900 هجرى به سن يازده سالگى در آنجا بر تخت نشست . در ماوراء النهر با شعبان خان اوزبك غالبا در جنگ بود ، كابل ، قندهار ، بدخشان ، غزنين و مضافات آنها را مسخر كرد و پنج مرتبه به هندوستان لشكر كشيد ؛ چهار مرتبه بىنيل مقصود مراجعه نمود ، دفعه پنجم اول ماه مه سنه 1526 مطابق سنه 933 هجرى نزديك قريهء مالطيا با سلطان ابراهيم لودهى به جنگيد و با دوازده هزار نفر بر سپاه دشمن ، كه از صد هزار متجاوز بود و هزار فيل جنگى همراه داشت ، غالب آمد ؛ تمام آن مملكت را به استثناى دكن و گجرات و بنكاله مسخّر كرد . يازده ماه و پنج روز بعد از اين جنگ بر راجهسنكا ، كه قويترين تاجداران هندوستان بود ، حمله برد و بر سپاه بيشمار و فيلهاى جنگى او غالب آمد .
در بيست و پنجم ماه دسامبر سنه 1530 مطابق سنه 937 هجرى در چهارباغ نزديك اكره كنار رود جمنا درگذشت ، در كابل مدفون گرديد . عمرش چهل و نه سال و چهار ماه و يك روز سلطنتش سى و هفت سال و هشت ماه و دو روز بود .
نصير الدين محمد همايون پسر ظهير الدين محمد بابر در چهارم مارس سنه 1508 مطابق سنه 914 هجرى در قلعه كابل متولد و در بيست و هشتم سپتامبر سنه 1530 مطابق سنه 937 هجرى در اكره بر تخت نشست . در زمستان سنه 1534 مطابق سنه 941 به عزم تسخير گجرات حركت كرد سلطان بهادر بعد از آنكه در جنگ با همايون مغلوب شد ، به مندو گريخت ، تعاقبش كردند ، از آنجا به جانپانير به كاينات و از كاينات به ديو گريخت ، همايون چندى در كاينات اقامت نمود ، پس از آن مراجعت كرد . در سنه 1535 مطابق سنه 942 هجرى مالوه و كجرات را به قيد اطاعت درآورده در سنه 1538 مطابق سنه 945 هجرى بنكاله را مسخر كرد در سال 1540 مطابق سنه 947 هجرى اقبال او رو به انحطاط گذاشت و شير خان افغان او را از مملكتش بيرون كرد . مدت پنجسال و پنجماه و پانزده روز بر آنحال گذرانيد ، تفصيل اينواقعه و پذيرائى همايون در ايران و حمايت شاه طهماسب پسر شاه اسمعيل از او در تاريخ
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 50
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص٥٠