قتل نادر شاه 1160 هجرى ( 1147 )
وقايع سالهاى آخر سلطنت نادر شاه در صفحات جهانگشا باختصار ذكر شده و معلوم مىشود كه بربريت و وحشيگرى نادر از تمام ستمگران خونخوارى كه اسامى آنها در تاريخ ضبط شده بيشتر بوده است . از هركجا كه نادر عبور مىكرد از سرهاى مردم هرمانى مىساخت و باقيماندهء رعاياى بيچارهء خود را ميراند كه بدرون غارها و بيابانها بسر برند . تقريبا در تمام كشور عليه اين ظالم شورش عمومى برخاست . على قلى خان برادرزادهء نادر كه مأمور سركوبى و مطيع كردن سيستانىها شده بود بشورشيان پيوسته و خود را شاه كشور اعلام نمود و بدين ترتيب بر هرجومرج كشور بيافزود . در بين مردم ديگر كردهاى قوچان شورش نمودند . نادر بسوى قوچان حركت نمود و در دو فرسخى آنجا در اردوگاه خود بدست يكى از افراد قبيلهء خويش بسرنوشتى كه داشت رسيد . شكى نيست كه قاتلين او به منظور دفاع شخصى به قتل او اقدام نمودند ، چه شنيده بودند كه آنها را گرفته و بقتل خواهد رسانيد . سراپردهء شاه بر روى يك تپهء پستى نصب شده بود و آنجا را به من در مسافرت خودم نشان دادند . بارى در آخر شب محمد صالح خان و محمد قلى خان افشار وارد محوطهء سلطنتى شدند ، پس از جستجوئى نادر را پيدا كرده و به او حمله بردند و نادر در ضمن پيكار و جنگ كشته شد . با آنكه قاتلين ، او را در خواب غافلگير ساخته بودند معذلك قبل از آنكه صالح خان او را نقش زمين كند نادر دو نفر را بقتل رسانيد .
صفات او
تجزيه و تحليل اخلاق و صفات نادر شاه اشكالى ندارد ، وى هيكلى باشكوه با ظاهرى زيبا و صدائى رعدآسا داشت ، دلاورى بىباك و ثابت عزم و نيز پيشوا و فرماندهى مادرزاد بود و با تبر جنگى خود به طرف شهرت و نام قطع طريق نمود داراى حافظهاى شگفتانگيز و مردى وافرى بود . بعلاوه ثابت نمود كه در فنون جنگى