فصل شانزدهم لشكركشى رضا قليخان به تركستان و آخرين نبرد ابراهيم خان
چنان كه مذكور افتاد نادر كمى پيش از تاجگذارى ( 1148 ) فرزند خود رضا قليخان را به حكومت خراسان منصوب كرد و دستور داد در ضمن براى تنبيه عليمردان خان حاكم سركش « اندخود » به آنجا برود . رضا قليخان گويا به علت آماده نبودن قواى خود تأخير نمود تا اينكه فرمانى ديگر رسيد و او را مأمور تنبيه ابو الحسن خان حاكم بلخ نمود كه او نيز تمرد كرده بود . رضا قليخان همراه طهماسب خان جلاير و بابا خان چاوشلو كه هردو سركرده بودند به راه افتاد و عليمردان را پس از شش هفته مقاومت مجبور به تسليم كرد و به جاى او حاكمى ديگر تعيين نمود و بعد از منقاد ساختن آن نواحى رو به بلخ نهاد و در 3 ربيع الاول ( 1153 ) به خارج بلخ رسيد و نيروئى از طايف ازبك را شكست داد از طرف ديگر شاهقلى بيك قاجار فرمانده مرو هم به امر رضا قليخان گروهى ديگر ازبك را تعقيب و منكوب ساخت خود رضا قليخان همراه طهماسبخان رو به ناحيهء جيحون نهاد و رئيس عشيره « كنگرت » ( كه شاخهاى از قزاقها بودند ) موسوم به دانيال بيگ را كه گردنكشى مىنمود منكوب ساخت .
رضا قليخان با اينكه اجازه از پدر نداشت به ماوراء النهر پيشروى كرد و به سوى شهر « قرشى » روانه شد و در بيرون شهر جنگى شديد بين ايرانيان و ازبكان درگرفت كه با شكست ازبكان خاتمه يافت و بيدرنگ ابو الفيض ملك بخارا از عشاير هنديجان و سمرقند خجند و تاشكند و ساير نواحى و از ايلبارس خان خوارزم كمك خواست و فراهم آمدن چنان نيروئى موجب نگرانى رضا قليخان گشت و به قصد عقبنشينى به سوى بلخ افتاد ولى طهماسب خان اظهار داشت در اين صورت ازبكان تعقيب و ايراث خسارات ميكنند پس ايرانيان به آن نيروى عظيم تاختند و سرانجام فاتح شدند و رضا قليخان به عزم تسخير قرشى به آن شهر روآورد درين بين نامهاى از نادر رسيد كه