بعد از منكوب و منقاد كردن بختيارى نادر رو به اصفهان نهاد و در 9 جمادى الثانيه 1149 - 15 اكتبر 1736 ) وارد آن شهر شد و مورد استقبال شايان گشت و در قصر هزار جريب اقامت نمود و در آنجا فرستادگان دربار عثمانى را به حضور پذيرفت و آنان را به راه انداخت و بيدرنگ بفكر عملى ساختن نقشه قديمى خود كه حمله بر ضد حسين سلطان قندهار باشد افتاد .
فصل يازدهم استرداد قندهار
نادر از موقعى كه غلجائى را در 30 - 1726 ( 1142 ) بيرون راند بفكر استرداد قندهار بود ولى وقايعى مانند جنگ با تركها در 1730 و نبرد با ابداليها مانع ميشد .
شايد اگر شكست شاه طهماسب از عثمانيان در 1732 بوقوع نمىپيوست نادر بر ضد حسين سلطان عزيمت ميكرد . ولى تا سال 1736 ( 1149 ) اوقات خود را با جنگ با تركها و منكوب ساختن ياغيان مانند خان بلوچ و لزگيها و بختياريها صرف كرد . در عقب متاركه با دولت عثمانى و درافتادن آن دولت با روسيه خطر حمله به ايران از طرف مغرب مرتفع شد و لزگيها تنبيه شدند و بختياريها منقاد گشتند ايضا اقدامات لازم براى تأديب حكام بلخ و « اندخود » و بلوچها آغاز نمود پس نادر براى تجهيز بر ضد قندهار به كليه نواحى كشور دستور گردآوردن ساز و برگ داد با اين مقدمه 17 رجب 1149 در رأس 80000 تن از راه كرمان و سيستان رهسپار شد ، و 18 شوال به گرشگ رسيد و نگهبانان غلجائى آنجا تسليم شدند و از آنجا برادران زن خود كلبعلى خان را به ناحيه زمينداور و شهر بست گسيل داشت و بعد از سه روز اقامت در گرشگ از راه شاه مقصود بسوى رود ارغنداب روانه شد . حسين سلطان در استماع خبر نزديك شدن ايرانيان نيروئى براى شبيخون اعزام داشت ولى ايرانيان از نقشه مطلع گشته دشمن را شكست دادند . روز بعد نادر شاه در ناحيه قريه كوكران از ارغنداب عبور كرد و بسوى ارتفاعات فيستول كه قلاع شمالغربى قندهار در آنجا بود به