در 26 جمادى الثانيه ( 4 دسامبر ) بار ديگر به پيرامون حصار بغداد رسيد . احمد پاشا اعلام كرد كه از طرف دولت خود اختيار دارد كه سرحدّات ايران و عثمانى را به نحوى كه در قديم بوده معيّن نمايد و كار حيله و بازيگرى را به جائى رساند كه نامهاى چند به حكّام ماوراء قفقاز نوشته آنانرا به تخليه استحكامات خود امر داد ! ولى خود از بغداد بيرون نيامد و اظهار داشت كه اين عمل « منافى قانون دولت عثمانى است ! » ، نادر فقط موفق شد كه تمام اسرا را مبادله كند و بيش از اين اصرار را جايز نشمرد زيرا كه از جانب نواحى جنوبى ايران خيالش مشوّش بود .
طغيان محمود بلوچ « 1 »
اين شخص از بلوچهاى اردوى محمد غيلزائى بود و بعد به سردارى لشكر شاه طهماسب ثانى نايل آمد و از جانب نادر به حكمرانى كهكيلويه ( در جنوب خاك بختيارى ) منصوب شد ، در اين اوقات تمام نواحى جنوب ايران از فارس و خوزستان و طوايف ساحل خليج فارس را به شورش واداشت .
نادر بعد از زيارت عتبات عاليات در 15 رجب ( 22 دسامبر 1733 ) از بغداد حركت كرد و از طريق بغساى ( بكسايه ) « ج » و بيات و بيان و شوشتر و بهبهان و خيرآباد و دو گنبدان عزيمت كرد ، محمود در گردنهء شولستان جاى گرفته بود لكن به زودى منهزم و به گرمسيرات فارس عازم شد ، آخر الامر به دست رئيس قبيلهء عرب جزيره قيس گرفتار و در 1147 از دو چشم محروم و در اصفهان سياست شد .
روز 26 شعبان ( 1 فوريهء 1732 ) نادر به شيراز وارد شد و نوروز را در آن شهر گذرانيد 1146 ( 1734 ) .
چون خبر تصويب تعهدّات احمد پاشا از دولت عثمانى نمىرسيد نادر روز 14 ذيقعده ( 18 آوريل 1734 ) به سمت شمال حركت كرد ، در راه خبر ولادت نوهء خود
هامش
( 1 ) - محمد خان صحيح است ( مترجم ) .
( ج ) - در روضة الصفا باغبانى و در جهانگشا باغبائى ضبط است ( مترجم ) .