حاكم قندهار به قتل رسيد .
فصل پنجم نخستين اردوكشى نادر بر ضد عثمانى و واپسين انقياد ابداليها
نادر تا نزديكيهاى نوروز در شيراز بماند و براى ترميم خرابيهاى شهر و تعمير بقعه شاهچراغ دستور داد و كمك مالى كرد و در همين موقع عليمردانخان شاملو را براى خبر فتوحات خود بدربار هند فرستاد و در ضمن از امپراطور مغولى هند تقاضا كرد به فراريان از جنگهاى نادرى راه و پناه ندهد . بقول ميرزا مهديخان نادر مايل شد به خراسان برگردد ولى اين قول با حرص حكومت و حس شهرت كه نادر در سر داشت درست نميآيد .
اكنون سزاوار است مختصرى از سياست عثمانى نسبت به ايران ذكر شود . در سابق ديديم كه عثمانيان هم مانند روسيان براى تصرف قسمتهائى از سرزمين ايران از هر فرصتى استفاده ميكردند . در اوايل سال 1730 گرجستان و ارمنستان و قسمتى از داغستان و شيروان و قسمت اعظم عراق و تمام كردستان و همدان و كرمانشاه در تصرف عثمانى بود .
ميدانيم كه شاه طهماسب براى اخراج افغانها از روس و عثمانى استعانت كرد . در اوايل سال 1729 يك ايرانى بنام محمد على رفسنجانى به استانبول وارد شد كه مدعى بود صفى ميرزا ( پسر دوم شاه سلطان حسين ) است دربار عثمانى او را به احترام پذيرفت گرچه سفير ايران صحت اين ادعا را قبول ننمود . بلافاصله اخبار شكست افغانها و نامه نادر رسيد و كار منجر به پيمانى بين دولتين شد كه بموجب آن عثمانيان راضى شدند اراضى ايران را تخليه كنند . ولى نادر بدون انتظار جواب از شيراز بتاريخ 18 شعبان 1142 از راه دزفول و بشت و بهبهان و رامهرمز و شوشتر حركت كرد . در دزفول محمد خان بلوچ كه از طرف اشرف مأمور دربار عثمانى بود و در اينموقع با مراسلات بدربار اشرف برميگشت چون خبر شكست و فرار او را شنيد