در جنگهاى شديدى در محل كافر قلعه و « كوسويه » و « رباط پريان » در چند فرسخى هرات كه در آنجا ذو الفقار هم از پشت سر به حمايت همنژادان خود ناگهان بنادر حمله برد سرانجام ابداليها شكست خوردند و بعد از چندين بار درخواست عفو مورد گذشت نادر واقع گشتند و قول دادند در لشگر نادرى با غلجايها بجنگند شاه طهماسب هم الهيار خان را رسما به حكومت هرات منصوب نمود و با همراهى نادر در 4 ذو الحجه 1141 به مشهد روانه شد . بعد از دو سال غيبت به آنشهر وارد گشتند . با اينكه ابداليها ريشهكن نشدند ولى اين جنگهاى شديد نشان داد كه طوايف افغان شكستناپذير نيستند و ثابت كرد كه ايرانيان با داشتن سركردگان دلاور فايق ميگردند .
فصل چهارم غلجاييها بيرون رانده ميشوند
با دفع شدن حمله ابداليها نادر به غلجاييها پرداخت . در سابق مذكور افتاد كه اشرف افغان با تفرعنى كه داشت با عثمانى و روسيه درافتاد گرچه جنگ با روسيه خيلى شديد نبود . نيز همانطور كه اشارت رفت چون اشرف با پسر عموى خود خصومت داشت كمكى از قندهار به او نرسيد . در نزاع با عثمانيها احمد پاشا بسال 1726 پيامى بدين مضمون به اشرف فرستاد كه چون افغانان وحشى شايستگى حكومت در كشور متمدنى مانند ايران را ندارند وى عزم دارد بيايد و سلطان حسين را بار ديگر بر تخت شاهى بنشاند اشرف بيدرنگ دستور داد سلطان حسين بخت برگشته را سر بريدند و آن را در جواب احمد پاشا پيش او به بغداد فرستاد . بسالى 1729 شايع شد كه سلطان حسين از قندهار درصدد حمله بر ضد اشرف است همچنين خبر فيروزى شاه طهماسب و نادر انتشار يافت . اشرف بىآرام شهر و پادگان افغانى قزوين را تقويت نمود و خود با توپخانه و تجهيزات به تهران رهسپار شد نادر بلافاصله با موافقت شاه طهماسب مهياى مقابله گشت و در 18 صفر 1142 ( 12