كند و در مقابل دربند و باكو و گيلان و مازندران و استرآباد به روسيه واگذار شود و طرفين متعهد شدند با دوست همديگر دوست و با دشمن دشمن گردند .
شاه طهماسب توأم با گسيل داشتن ايلچى به دربار پطر يكى نيز به استانبول فرستاد در آنجا به او گفتند كه روسيه دربند و باكو را تصرف كرد و اصفهان را هم افغان گرفت پس دولت عثمانى هم درصدد است به تبريز و ايروان نيرو فرستد تا بدست دشمنان ايران نيفتد و اظهار داشتند اگر شاه طهماسب آذربايجان و گرجستان به عثمانى واگذار كند حاضرند سلطنت او را به رسميت بشناسند و به او كمك نظامى نمايند . فرستادهء ايران چون اجازه نداشت از قبول اين پيشنهاد سر زد و به ايران برگشت .
در اين بين عنقريب بود خبر اشغال باكو از طرف نيروى روس سبب آغاز جنگ بين عثمانى و روس گردد ولى سفير فرانسه در دربار عثمانى وساطت نمود و از بروز جنگ جلوگيرى به عمل آمد . ولى بالاخره تركها كه گرجستان را اشغال كرده بودند از جنوب به ايران حركت كردند و حسين پاشا والى بغداد تا كرمانشاه پيشروى كرد و بعد ازو پسرش احمد پاشا سيرهء پدر را ادامه داد . باز با وساطت همان سفير فرانسه ( موسوم به ماركى دبناك ) « 1 » در 24 ژون 1724 بين روس و عثمانى پيمانى بسته شد كه به موجب آن تمام شمال و قسمت مهمى از مغرب ايران بين آن دو منقسم شد و در مقدمه پيمان موضوع واگذار شدن ولايات ساحلى به روسيه به موجب پيمان روس و ايران سال قبلى ( كه طهماسب از امضاى آن خوددارى كرده بود ) مذكور افتاد . و در متن پيمان خط مرزى بين روسيه و ممالك عثمانى از جنوب داغستان و شيروان موازى با ساحل بفاصله 22 ساعت فاصله سوارى از آن محل تا اردبيل و همدان و كرمانشاه تعيين شد و سلطنت طهماسب با تأمين سكونت و آرامش در ايران نيز تضمين گشت به شرطى كه طهماسب اين پيمان را بپذيرد . پيش ازين پيمان عثمانيها قصبهء « خوى » را
هامش
( 1 ) -Marquis de Bonnac