از عبور از جيحون ، در دوازده ميلى بخارا فرود آمدند . شهر بخارا از جيحون بيش از پنجاه ميل مسافت ندارد ، لاكن نادر از بالاى رودخانه عبور كرده بود ، بالاخره قضيه به اينجا ختم شد كه ، ابو الفيض خان خود با تمام امراى ملك به سراپردهء نادر شاه رفته ديهيم سلطنت را بر پاى وى نهاد . نادر او را محترم داشته محلى شايسته در مجلس به جهت او معين ساخت ، و چند روز بعد ممالك او را به او واگذار نموده او را دوباره به ايالت خويش مقرر نمود ، مشروط بر اينكه كما فى السابق جيحون حد ما بين مملكتين باشد . و اين معاهدات به مزاوجت ما بين دختر ابو الفيض خان و برادرزادهء نادر استحكام يافت . جمعى كثير از ايلات تركمانيه و اوزبكيه به رضاى ابو الفيض خان در سلك سپاه نادرى انتظام يافتند .
در فتح خوارزم
بعد از آن متوجه خوارزم گشت « 1 » ممالك خوارزم كه در سمت مغرب بخارا واقع است ، از دو طرف رود گرفته تا سواحل بحر خزر مىرود .
البرز امير آن ملك مكرر اطراف بلاد ايران را عرضهء نهب و غارت ساخته بود . و چون خبر توجه نادر را بدان صوب شنيد ، به حصانت قلعه و حصانت عقل خود معتمد و مغرور گشته پاى مقاومت بر زمين مخالفت افشرد . پادشاه بخارا چند كس به دو فرستاده او را به اطاعت و انقياد نادر نصيحت كرد ، و آن تبه روزگار نه تنها پند دوستانهء او را خار شمرد ، بلكه فرستادگان او را به قتل رسانيد . اين حركت كه بر خلاف جميع قوانين است ، موجب اشتغال نايرهء غضب پادشاه ايران گشته ، بعد از آنكه لشكر وى را شكست ، وى را اسير كرده با بيست نفر از امراى بزرگ او به قتل رسانيد و ؛ ممالك او را به طاهر خان ، كه بنابر قول ميرزا مهدى ، نوادهء ولى محمد خان چنگيزى و ، با سلاطين توران بنى عم بود ، بخشيد . و در زمستان همين سال كه هزار و صد و پنجاه و سه
هامش
( 1 ) - خوارزم حد شمالى او تركستان و حد شرقى او بخارا و جنوب او خراسان و مغرب او بحر خزر است . و قصبهء بزرگ آنجا خيوه است كه جمعيت آن تقريبا پانزده هزار مىشود ( ح ) .