باشد .
يكى از اهالى انگلند كه در اين اواخر از جانب حكومت هندوستان به سفارت سند مأمور شد كتابى نوشته ، در آن مسطور است كه : در عهد محمد شاه كه خبر نهضت نادر شاه منتشر شده ، رعب در ضماير خلايق انداخته بود ، مير نور محمد عباسى كالورى كه برحسب وراثت در ضلعهء سيوى كه سيرى نيز خوانند و اضلاع ديگر فرمانروا بود ، و به علاوهء حكومت ظاهر ، بعضى از امرا نسبت به خانوادهء او اعتقاد باطنى داشتند . چون هراس صادق على خان را كه در آن وقت از جانب محمد شاه صوبهدار شده بود مشاهده كرد ، فرصت يافته با او قرار داد كه سه لك روپيه گرفته حكومت سند را به او واگذار كند . صادق على خان نيز راضى شد قدرى از مبلغ مزبور داده شد و باقى هنوز باقى است .
اين معامله در سنهء هزار و صد و پنجاه هجرى صورت گرفت . و در هزار و صد و پنجاه و دو نادر شاه لشكر كالورى را شكسته ، امرى اين طايفه به قلعهء امركوت كه در بيابانى باير واقع است پناه بردند . لاكن بالاخره برين قرار يافت كه سلسلهء كالورى نسلا بعد نسل به حكومت سند مقرر باشد ، مشروط بر اينكه هرساله خراجى معين به سلاطين ايران بفرستند . و چنين مىنمايد كه ، حكام اوايل اين سلسله خراج مزبور را ساليانه مىدادهاند .
مير نور محمد در سنهء هزار و صد و هشتاد و پنج هجرى فوت كرد ، و هشت نفر بعد از او از سلسلهء كالورى در سند حكومت كردند ؛ تا در سنهء هزار و صد و نود و هفت ، كه مير فتح على تالپر عبد النبى را كه آخر سلسلهء كالورى است ، بيرون كرده سند را مالك شد ، و حكام حال از نسل او هستند ، انتهى .
قلعهء امركوت از صوبهء سند محسوب ، و در بيست و شش درجه و بيست و سه دقيقه عرض شمالى و صد و شانزده درجه و بيست و پنج دقيقه طول شرقى واقع است ، و در اين اوقات از توابع راحه جودپور است . در وقتى كه همايون از هندوستان گريخت ، اول به راجهء امركوت پناه برد و تولد پسرش اكبر كه از غايت اشتهار از تعريف
ايران در زمان نادرشاه ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: على اصغر عبد اللهى
ص٢٥٦