به دو مهر ورزيده و رحمش كرد و آن ماهى از بينيش بيرون رفت ، و هر گاه خداى عز و جل بخواهد جايى زلزله رخ دهد آن ماهى كوچك را بسوى آن ماهى بزرگ فرستد و بمحض اينكه او را ببيند بر خود بلرزد و از اين جهت زمين بلرزد .
[ زمين لرزه ]
366 - تميم بن حاتم گويد : ما در خدمت امير مؤمنان عليه السّلام بوديم پس زمين بر خود لرزيد حضرت با دست خويش بدان اشاره فرموده گفت : آرام باش تو را چه شده ؟ آنگاه رو بما كرده فرمود بدانيد كه اگر اين لرزش همان لرزشى بود كه خداى عز و جل فرموده پاسخم را ميداد ولى اين لرزش آن نيست . شرح - اين حديث اشاره است به آنچه در تفسير سورهء زلزال وارد شده كه « آن هنگامى كه زمين بلرزد . . . و انسان گويد : چيست او را ، در آن روز زمين اخبار خويش بگويد . . . » امام ( ع ) چنانچه در علل الشرائع و تفسير على بن ابراهيم است در تفسير آن فرمود آن انسانى كه با زمين سخن كند على بن ابى طالب است ، و زمين در پاسخ آن حضرت با او سخن گويد ، و در اينجا مقصود امير مؤمنان عليه السّلام اين است كه اين لرزش روز رستاخيز نيست و گر نه وقتى به او ميگفتم : تو را چه شده او پاسخم را ميداد .
367 - ابو شبل گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كه شما را بخاطر مذهب و عقيده اى كه شما داريد دوست بدارد ببهشت ميرود اگر چه آنچه را شما ميگوئيد نگويد . شرح - مجلسى ( ره ) دو وجه در معناى اين حديث فرموده : يكى آنكه مقصود مستضعفين از غير شيعه باشند ، و ديگر آنكه مقصود مستضعفين و عوام از شيعه باشند و معناى اينكه : « اگر چه آنچه را شما ميگوئيد نگويد » يعنى اگر چه نتوانند براى حقانيت مذهب خود مانند شما استدلال كند .
368 - سلام بن مستنير از امام باقر ( ع ) روايت كند كه فرمود : هنگامى كه داستان ( جنگ ) امير