359 - ابو حمزة گويد : شنيدم از امام باقر ( ع ) كه ميفرمود : هيچ يك از افراد اين امت نيست كه ديندار بدين ابراهيم ( ع ) باشد جز ما و شيعيانمان ، و هدايت نشد هر كس كه از اين امت هدايت شد جز بوسيلهء ما خاندان ، و گمراه نشد هر آن كس كه گمراه شد جز بواسطهء مخالفت با ما . 360 - على بن عطية گويد : در محضر امام صادق ( ع ) بودم مردى از آن حضرت پرسيد : اگر از مردى بواسطهء خشم و غضب كارى سر زند آيا خداوند او را بدان كار مؤاخذه مىكند ؟ حضرت فرمود :
خداوند كريمتر از آن است كه بندهء خود را در بن بست قرار دهد ( و او را بدان حال مؤاخذه كند ) .
و در برخى از نسخه ها حديث را از امام كاظم ( ع ) روايت كردهاند كه ( بجاى اين جمله فرمود از اينكه ) بنده اش را به پريشانى و بيچارگى دچار كند .
[ زندگى و مرگ رسول خدا ص براى امت خير بود ]
361 - محمد بن ابى حمزة و ديگران از امام صادق عليه السّلام روايت كنند كه رسول خدا ( ص ) فرمود :
براستى شما را در زندگى من خير و بركت است و در مردنم نيز خير است ، عرضكردند : اى رسول خدا اما خير و بركت در زندگيت را دانستيم ولى در مردنت چگونه براى ما خير است ؟ فرمود : در زندگيم كه خداى عز و جل فرموده : « و خداوند چنان نيست كه تا تو در ميان ايشان هستى آنها را عذاب كند » ( سورهء انفال آيهء 33 ) و اما در مردنم چنان است كه اعمال شما را بر من عرضه كنند و من براى شما درخواست آمرزش كنم .
362 - هشام بن سالم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : براستى بعضى از كسانى كه خود را به شيعه مىچسبانند تا بدان جا دروغ گويند كه شيطان بدروغ ايشان نيازمند باشد ( يعنى شيطان از وجود آن مدعيان