او شكرگزارى نعمتش به حساب آورده ( و پاداش سپاسگزاران را به آنها داده ) ، چنانچه دانسته كه جهانيان درك او نتوانند و همان را ايمان آنان محسوب داشته است ( و پاداش مؤمنان را به آنها مرحمت فرموده ) و اين بخاطر اين است كه به خوبى ميداند طاقت و وسع بندگان محدود است و از اين اندازه نگذرد ، زيرا هيچ يك از آفريدگانش به حق عبادت و پرستش او نرسد ، و چگونه توان به حق عبادت و پرستش كسى رسيد كه حد و نهايت و چگونگى ندارد . برتر است خداوند از حد و چگونگى برترى بزرگى .
[ يك پيش گوئى از امام باقر - ع - ]
593 - جابر گويد : خدمت امام باقر ( ع ) بوديم ، صحبت از حكومت و سلطنت بنى اميه بميان آمد ، امام باقر عليه السّلام فرمود : « هيچ كس بر ضدّ هشام ( بن عبد الملك ) قيام نكند جز آنكه هشام او را بكشد و مدت حكومت هشام را آن حضرت بيست سال ذكر فرمود ، ما بيتابى كرديم . حضرت فرمود چيست شما را ؟
هر گاه خداى عز و جل بخواهد سلطنت و قدرت قوم و ملتى را از بين ببرد بفرشته ( موكل بر فلك ) دستور دهد تا در گردش فلك شتاب كند و به همان اندازه كه ميخواهد اندازه گيرد .
جابر گويد : ما اين سخن را به زيد ( بن على كه در كوفه بر عليه هشام قيام كرد و بالاخره بدست او بشهادت رسيد ) گفتيم ، او گفت : من خودم در حضور هشام بودم كه در پيش او برسول خدا ( ص ) دشنام دادند و او جلوگيرى نكرد و حالش نيز تغيير نكرد ، و به خدا سوگند اگر كسى ( براى قيام بر ضد او ) نباشد جز من و پسرم بر عليه او قيام خواهم كرد .
594 - معلى بن خنيس گويد : خدمت امام صادق ( ع ) بودم كه محمد بن عبد الله ( بن الحسن كه شرح