« او است كه خورشيد را پرتوى قرار داد و ماه را نورى » ( سوره يونس آيهء 5 ) و گفتار خداى عز و جل « و شب براى ايشان عبرتى است كه بر كنيم از آن روز را و آن وقت در تاريكى فرو روند » ( سورهء يس آيه 37 ) و گفتار خداى عز و جل : « خدا نورشان را برگرفت و در تاريكيهاى عميق رهاشان كرد كه ديگر ديدن نتوانند » ( سورهء بقرة آيهء 18 ) يعنى جان محمد ( ص ) را بگرفت و تاريكى پديد آمد و ديگر برترى خاندانش را نمىبينند ، و همين است معناى گفتار خداى عز و جل : « و اگر آنها را بهدايت دعوت كنى نشنوند و آنها را ببينى كه بسوى تو بنگرند ولى نمىبينند » ( سورهء اعراف آيه 197 ) .
سپس رسول خدا ( ص ) آن علمى را كه در نزد او بود بوصى خود سپرد و اين است گفتار خداى عز و جل : « خدا نور آسمانها و زمينها است » ( سورهء نور آيهء 35 ) ميفرمايد : منم رهبر آسمانها و زمين و مثال نور من كه بدان راهنمائى شوند همانند محفظه اى است كه در آن چراغى باشد ، و آن محفظه قلب حضرت محمد ( ص ) است ، و آن چراغ همان نورى است كه دانش در آن قرار دارد ، و گفتارش كه ( دنبال آن ) فرمايد : « آن چراغ در شيشه اى است » ميفرمايد : من ميخواهم تو را قبض روح كنم پس آنچه در پيش تو است بوصى خود بسپار و در نزد او بگذار چنانچه چراغ را در شيشه گذارند « كه آن شيشه گوئى ستارهء درخشانى است » پس فضيلت وصى را بدين وسيله به آنها اعلام كرد « كه از درخت پر بركتى افروخته شود » و اصل اين درخت با بركت ابراهيم عليه السّلام است و اين است گفتار خداى عز و جل :
« رحمت خدا و بركتهايش بر شما خاندان باد كه براستى او ستوده و بزرگوار است » ( سورهء هود آيهء 73 ) و همين است معناى گفتار خداى عز و جل : « همانا خدا آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را
الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 236
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٣٦