تقوى و پرهيزكارى و فرستادهء پروردگار اعلى است ، و به حق از نزد پروردگار بر حق آمده تا بوسيلهء قرآن پرتو بخش و دليل تابان ( مردمان را ) بيم دهد ، و او نيز با صداى رسا بوسيلهء قرآن مبين مأموريت خود را ابلاغ فرمود ، و به همان راهى كه پيامبران نخست رفتند رفت .
اما بعد : اى مردم مردانى كه دنيا آنان را در خود فرو برده و زمينها بدست آورده و آبها در آنها درآورده ، و به بهترين مركبها سوار شده ، و نرمترين جامه ها را پوشيده و با اين كار ننگ و عارى براى خويش ببار آوردهاند - اگر خداى آمرزنده از ايشان نگذرد - اگر من آنها را از گردابى كه در آن غوطه ورند بيرون آرم ، و بدان چه مستحق آنند ( نه بيشتر ) سوق دهم و در نتيجه اين دارائى و خوشى را از دست بدهند ، اينان نبايد در مقام پرسش برآمده و بگويند : پسر ابو طالب ( با جلوگيرى ثروت و كسب مال و منال ) بما ستم كرده و ما را از حقوق خويش محروم و ممنوع ساخته است ، و كمك كار من بر ايشان ( در اين باره ) خدا است .
هر كه رو بقبلهء ما آرد ( و مسلمان شود ) ، و از ذبيحهء ما ( كه بدستور اسلام ميكشيم ) بخورد ، و به پيغمبر ما ايمان آورد ، و شهادتين را بر زبان جارى سازد ، و بدين ما درآيد ، ما حكم قرآن و حدود اسلام را بر او جارى سازيم ( و ميان او و ديگران فرق نگذاريم ) كسى را بر كسى برترى و امتيازى جز بتقوا و پرهيزكارى نيست ، هان كه پرهيزكاران در نزد خدا بهترين ثواب و نيكوترين پاداش و سرانجام را دارند و خداى تبارك و تعالى دنيا را پاداش پرهيزكاران قرار نداده ، و آنچه در نزد خدا است براى نيكوكاران بهتر ( از اين دنيا است ) .
بنگريد اى اهل دين خدا در آنچه در كتاب خدا بدست آوريد ( يعنى امتيازات و برتريهائى كه ملاك آن قرآن است ) و آنچه را در نزد رسول خدا بجاى نهاديد ( و بدان امتيازات در نزد او تقرب مييافتيد ) و بدان در راه خدا جهاد كرديد آيا ( آن امتيازات ) به نژاد و خانواده بود يا به عمل و طاعت و زهد ؟ و آنها را
الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 207
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٠٧