ظاهرسازى ( چاپلوسى و دوروئى ) با من آميزش نكنيد ، و اين گمان را به من مبريد كه اگر مطلب حقى به من گفته شود بر من دشوار آيد ( كه در نتيجه آن را از من پنهان داريد ) و نپنداريد كه من در صدد بزرگطلبى خود هستم در چيزهائى كه بصلاح من نيست .
زيرا كسى كه تذكر حق براى او دشوار و سنگين آيد و يا از پيشنهادى عادلانه نگران و ناراحت شود عمل كردن به حق و عدالت بر او دشوارتر و سنگينتر باشد ، پس شماها از حقگوئى و مشورتهائى كه نظرهاى عادلانه در آن داريد خوددارى نكنيد ، زيرا من برتر از آن نيستم كه خطا كنم ، و در كار خويش از آن ايمن نباشم ، مگر آنكه خداوند مرا از آنچه كه از من بدان تواناتر و مسلطتر است نگاه دارى كند ( منظور آن حضرت اين است كه اگر هم معصوم باشم - چنانچه عقيدهء ما بر آن است كه امام عليه السّلام معصوم از خطا است - آن هم از جانب پروردگار و از نعمتهاى اوست ) زيرا كه ما و شما بندگانى هستيم مملوك از آن پروردگارى كه جز او پروردگارى نيست ، و او مالك و صاحب است از ما آنچه را كه ما خود مالك آن نيستيم ، و اوست كه ما را از آن جهالت و نادانى كه در آن گرفتار بوديم بسوى آنچه صلاح ما بود از هدايت بيرون آورد و گمراهى ما را بهدايت مبدل كرد ، و پس از كورى بما بينائى بخشيد .
در اينجا دوباره همان مردى كه پيش از آن پاسخ آن حضرت را داده بود بسخن آمده گفت :
تو براستى شايستهء آنى كه گفتى و بلكه به خدا سوگند ، بالاتر از آنى كه گفتى و نعمتهاى خداوند در نزد ما بحدّى است كه نتوان بر آن سرپوش نهاد ، و همانا خداى تعالى سرپرستى ما را بدوش تو گذارده و تدبير كارهاى ما را به تو واگذارده و تو امروز رهبر مائى كه بايد بوسيلهء تو راهبر شويم ، و پيشواى مائى كه بايد به تو اقتداء نمائيم ، فرمانت جملگى هدايت است ، و گفتارت همگى ادب است ، ديدگان ما در زندگى همه به تو روشن است ، و دلهاى ما يكسره بوجود تو از شادى و خوشى لبريز است ، و عقلهاى ما از
الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 202
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٠٢