و چون صدقه و وامى به كسى دادند تو هم بده و سخن آن كس را كه از تو سالمندتر است بشنو ، و هر گاه فرمانى به تو دادند و چيزى از تو درخواست كردند ، در پاسخشان بگو : آرى ( و انجام آن را به عهده گير ) و مگو :
نه ، زيرا كلمهء « نه » ( دليل ) درماندگى و پستى انسان است .
و هر گاه در راه خود سرگردان شديد و راه را گم كرديد فرود آئيد ( و بى جهت خود را به اين سو و آن سو نزنيد ) و هر گاه در مقصد خود دچار شك و ترديد شديد بايستيد و با هم مشورت كنيد ، و ( در چنين موقعيتى ) چون بيك نفر تنها برخورديد از او به تنهائى راه خود را نپرسيد و از او راهنمائى مجوئيد زيرا ( راهنمائى ) يكنفر به تنهائى در بيابان مشكوك مىباشد و شايد او ديده بان و جاسوس دزدان و راهزنان باشد ، يا او همان شيطانى باشد كه شما را سرگردان ساخته و از دو نفر هم بترسيد مگر اينكه وضعى ( از نظر راستى و درستى ) در آنها مشاهده كنيد كه من اكنون آن را نمىبينم ( و نمىتوانم پيشبينى كنم ) زيرا شخص خردمند وقتى چيزى را به چشم خود ببيند آثار حقيقت و درستى آن را درك مىكند ، و حاضر ( در كارى ) مىبيند آنچه را غايب نمىبيند .
اى پسرم همين كه وقت نمازى رسيد آن را به كار ديگر تأخير مينداز و بجا آور و خود را از آن آسوده كن زيرا كه بدهى است ، و نماز را به جماعت بخوان و گرچه در نوك پيكان ( و جاى ناهموارى ) باشد ، و روى مركب خود خواب مكن كه اين كار پشت آن حيوان را به زودى زخم كند ، و چنين كارى كار حكيمان نيست مگر آنكه در كجاوه باشى و بتوانى پاى خود را بكشى و مفاصل خود را رها كنى . و چون بنزديك منزلگاه رسيدى از مركب پياده شو و پيش از آنكه بفكر ( خوراك و كارهاى ) خود باشى نخست علف و خوراك آن حيوان را بده ، و چون خواستى در جايى منزل كنى مواظب باش آنجائى از زمين را كه خوشرنگتر و خاكش نرمتر و گياه و علفش بيشتر است انتخاب كن ، و چون فرود آمدى
الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 192
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٩٢