( از كار خير ) پر است ، عرضكردم : چگونه اين طور مىشود ؟ فرمود : بدسته اى برخورد مىكند كه پشت سر ما بدگوئى كنند و چون او را ببينند به يكديگر گويند : بس كنيد كه اين مرد از شيعيان ايشان است ، و مردى از شيعيان ما به آنها بگذرد و از او عيبجوئى كنند و در باره اش بد گويند ، خداى عز و جل در مقابل اينها براى آن مرد حسنه بنويسد تا اينكه نامهء عملش پر شود بدون آنكه كارى كرده باشد . 496 - ابو خديجه گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : فاصلهء ميان تو و بصره چقدر است ؟ گفتم :
از راه آب مسافت پنج روز است اگر باد ( براى راندن كشتى ) موافق و خوب باشد ، و از راه خشكى حدود هشت روز ، فرمود : چه راه نزديكى است از يك ديگر ( يعنى شيعيان ) ديدن كنيد ، و از هم احوال پرسى كنيد ، زيرا بناچار بايد هر انسانى در روز قيامت شاهدى بياورد كه به ديندارى او شهادت دهد . و فرمود :
مسلمان وقتى برادر دينى خود را ببيند دينش زنده شود در صورتى كه به ياد خداى عز و جل باشد . 497 - ربعى از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود : به خدا سوگند دوست ندارد ما را از عرب و عجم مگر مردمان خانواده دار و با شرافت و اصيل و ريشه دار ، و دشمن ندارد ما را از اينان و آنان ( يعنى از عرب و عجم ) بجز مردمان پست بىفاميل و نژاد .
[ داستان طالوت ]
498 - ابو بصير از امام باقر عليه السّلام روايت كند در گفتار خداى عز و جل : « . . . همانا خداوند طالوت را بپادشاهى شما برانگيخته گفتند از كجا او را حق پادشاهى بر ما است و ما به پادشاهى از او سزاوارتريم »