( يعنى على بن اسباط ) به او گفتم : شايد فرمود : و صبر و شكيبائى را از خاندان ايوب به ارث بردهايم ؟
( محمد بن حسين ) در پاسخ گفت : بعيد نيست ( كه همين جمله باشد ) .
على بن اسباط گويد : و جهت اينكه من اين جمله را گفتم آن بود كه از على بن يقطين شنيدم كه از برخى حديث ميكرد كه چون ابو جعفر منصور ( خليفهء عباسى ) در آن سالى كه محمد و ابراهيم فرزندان عبد الله بن حسن در آن سال كشته شدند بمدينه آمد بسوى عمويش على بن عيسى رو كرده گفت : اى ابا العباس امير المؤمنين ( كه مقصود خودش بود ) در نظر گرفته درختهاى مدينه را از بيخ بركند و چشمه هايش را كور كند و آن را زير و رو سازد ، على بن عيسى به دو گفت : اين عموزاده ات جعفر بن محمد است كه هم اكنون در مدينه حضور دارد ، كسى را بنزد او بفرست و نظريهء خود را از او بپرس ( كه آيا صلاح است چنين كارى بكنى يا نه ) .
گويد : منصور كسى بنزد آن حضرت فرستاد و على بن عيسى جريان را به اطلاع آن جناب رسانيد و امام صادق عليه السّلام بنزد منصور آمده به او فرمود : اى امير المؤمنين همانا داود عليه السّلام را نعمت دادند و او سپاسگزارى كرد ، و ايوب عليه السّلام ببلا گرفتار شد و صبر كرد ، و يوسف عليه السّلام پس از آنكه بقدرت رسيد درگذشت ، تو هم درگذر كه از نژاد آنهائى .
[ تجسس يهوديان قديم از هجرتگاه پيغمبر - ص - ]
481 - ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه در گفتار خداى عز و جل : « و از پيش بدان بر كافران فيروزى ميجستند . . . » ( سورهء بقره آيه 89 ) فرمود : يهوديان در كتابهاى خود يافته بودند كه هجرتگاه محمد ( ص ) ميان كوه « عير » و كوه « احد » است از اين جهت بيرون شده و بجستجوى آنجا رفتند