و در روايت ديگرى است كه آن حضرت در تفسير آيهء فوق فرمود : آن سخنان اين بود كه از خدا ( عفو خويش را ) به حق محمد و على و حسن و حسين و فاطمه عليهم السّلام درخواست كرد .
473 - ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود : هنگامى كه ابراهيم عليه السّلام ملكوت آسمانها و زمين را ديد ( چنانچه از امام عليه السّلام تفسير شده يعنى پرده از جلو چشمش برداشته شد و آنچه در آسمانها و زمين است مشاهده كرد ) مردى را ديد كه زنا مىكند بر او نفرين كرد و او مرد ، پس مرد ديگرى را هم چنان ديد ( كه زنا مىكند ) بر او نفرين كرد و او هم مرد ، و هم چنان تا سه نفر را ديد و بر آنها نفرين كرد و مردند ، پس خداى عز و جل به او وحى فرمود : اى ابراهيم همانا دعاى تو مستجاب است پس بر بندگان من نفرين مكن كه اگر من ميخواستم ( از ابتداء ) آنها را نمىآفريدم ، همانا من بندگانم را بر سه گونه آفريدم : يكى آن بنده اى كه مرا مىپرستد و چيزى را شريك من نسازد ، پس او را پاداش نيك دهم ، و ديگر بنده اى كه غير مرا مىپرستد او نيز از دست من بيرون نرود ، و سوم بنده اى كه غير مرا مىپرستد ولى از صلب او كسى را خلق كنم كه مرا مىپرستد .
پس از آن ابراهيم نگاه كرد و مردارى را در كنار دريا ديد كه نيمى از آن در آب و نيمى در خشكى است ، درندگان دريا را ديد كه مىآيند و از آن قسمت كه در دريا است ميخورند و ميروند و بهمديگر حمله ميكنند و يك ديگر را ميخورند ، در اين هنگام بود كه ابراهيم عليه السّلام از آنچه ديده بود در شگفت شد و گفت :
« پروردگارا به من بنما كه چگونه مردگان را زنده ميكنى » ( سورهء بقرة آيه 260 ) گفت : يعنى چگونه بيرون آورى در روز معاد آنچه از اين حيوانات توالد و تناسل كرده حيواناتى كه همديگر را خوردهاند ( و اينها كه
الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 134
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٣٤