و نويد دادن آنها است بفرج تا در نتيجه از رحمت پروردگار خويش نوميد نگردند ، و شيفتهء دولت باطل نشوند .
و مرحوم فيض ( ره ) گويد : يعنى كسى كه در دنيا است احوال او مختلف گردد ، گاهى در گشايش و گاهى در تنگى خداى تعالى فرمايد * ( إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ) * . . . پس آن كسى كه در تنگى است نبايد در فرج و گشايش شتاب كند بلكه صبر كند تا خدا براى او گشايش دهد ، زيرا كه در تنگى انتظار فرج ميرود و در فرج بيم تنگى است .
و « مقربون » بصيغهء فاعل از مادهء « تقريب » است يعنى آنان كه فرج را نزديك دانند چنانچه خداى سبحان فرمود : « * ( إِنَّهُمْ يَرَوْنَه بَعِيداً وَنَراه قَرِيباً ) * » ( يعنى اينان آن روز را دور مىبينند و ما آن را نزديك ميبينيم ) و اينكه اهل نجات هستند بخاطر همان يقين آنها است بآمدن آن روز و گشادگى سينهء آنها بنور يقين .
و در جملهء « و ثبّت الحصى على اوتادهم » گويد : گويا كناية از پابرجا بودن كار ايشان و برقرارى آن است .
و مجلسى ( ره ) در اين جمله گويد : شايد مقصود بيان محكم بودن كار آنها ( يعنى دولت باطل ) و استوارى سلطنت آنها و آمادگى اسباب فرمانروائى ايشان است ، و از اين رو تعرض بدانان نشايد ، زيرا برقرار ماندن سنگريزه و استقرار آن روى ميخ امرى است نادر ، يعنى كارهاى سخت براى آنها آسان گشته و از اين رو تلاش در برانداختن حكومت آنان سودى ندارد . . .
451 - ميسر گويد : امام باقر عليه السّلام به من فرمود : اى ميسر ميان شما و قرقيسا ( شهرى بوده در كنار شط فرات ) چقدر راه است ؟ عرضكردم : آنجا بما نزديك است و بر كنار شط فرات قرار دارد ، فرمود : بدان كه به زودى در آنجا واقعه اى رخ دهد كه از روزى كه خداى تبارك و تعالى آسمانها و زمين را آفريده مانندش اتفاق نيفتاده ، و تا آسمانها و زمين برپا است نظيرش نخواهد شد ، آنجا خوان پذيرائى پرندگان گردد ، درندگان زمين و پرندگان هوا از ( كشته هاى ) آن سير شوند ، قيس ( كه تيره اى از بنى اسد هستند ) در آنجا به هلاكت رسند و دعوتكنندهء براى ( نصرت ايشان ) نباشد .
گويد : و چند تن ديگر اين حديث را روايت كردهاند و گفتهاند بدنبال آن اين جمله را هم فرمود :
و منادى ندا كند بيائيد بر سر گوشتهاى گردنكشان « . 452 - ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود : هر پرچمى كه پيش از قيام حضرت
الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 120
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٢٠