بسوى آنان ( يعنى مردگان ) بازگردند ، خانه هاى آن مردگان گورشان باشد و اينان ميراث آنان را خورند ، اينها پندارند پس از آن مردگان هميشه خواهند ماند ! هيهات هيهات ! [ آيا ] دنبالان از جلو رفتگان پند نگيرند ؟ براستى كه از ياد برده و فراموش كردند هر پند دهنده اى را در كتاب خدا و از شر هر سرانجام بدى ايمن و آسوده خاطر گشته و از نزول بلاهاى سخت و پيش آمدهاى ناگوار ترس ندارند .
خوشا به حال كسى كه ترس از خداى عز و جل او را از ترس از مردم مشغول كرده .
خوشا به حال كسى كه عيب خودش او را از ( تفحص و دقت در ) عيوب برادران با ايمانش باز دارد .
خوشا به حال كسى كه براى خداى عز ذكره تواضع و فروتنى كند ، و در آنچه خداوند بر او حلال كرده بدون آنكه از روش من منحرف شود زهد ورزد ، و از تازگى و رونق دنيا بىآنكه تغييرى از سنت من پيدا كند دورى گزيند ، و از نيكان عترت من پس از من پيروى كند و از كبرورزان و فخركنندگان و دنيا طلبان كناره گيرد ، آنان كه بر خلاف سنت و روش من بدعت گذارند ، و براهى غير از راه و روش من بروند .
خوشا به حال آن مؤمنى كه مالى از غير راه معصيت و نافرمانى بدست آرد و در غير راه معصيت نيز خرج كند ، و بوسيلهء آن بدرويشان و مستمندان احسان كند .
خوشا به حال كسى كه اخلاقش را با مردم خوب كند و از كمك كردن به آنان دريغ نكند و شر خود را از آنان بگرداند .
خوشا به حال كسى كه در خرج ميانه روى كند و زياده ( از خرج ) را ( بمستحقان ) ببخشد و از سخنان
الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 248
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤٨