( سورهء صف آيهء 6 ) و موسى و عيسى هر دو بآمدن محمد ( ص ) مژده دادند چنانچه پيمبران عليهم السّلام يك ديگر را مژده دادند تا رسيد به خود حضرت محمد ( ص ) .
[ اهل بيت انبياء راهنمايان ديناند ]
و چون دوران نبوت محمد ( ص ) سپرى شد و روزگارش بسر آمد خداى تبارك و تعالى به او وحى فرمود اى محمد دوران نبوتت سپرى شده و روزگارت بسر رسيد پس آن علمى كه در پيش تو است و ايمان و اسم اكبر و ميراث علم و آثار نبوت را در خاندانت در نزد على بن ابى طالب عليه السّلام بگذار ، زيرا كه من دنبالهء علم و ايمان و اسم اكبر و ميراث علم و آثار نبوت را از پشت در پشت فرزندان تو قطع نكنم چنانچه از خاندانهاى پيمبرانى كه ميان تو و پدرت آدم بودند قطع نكردم و اين است گفتار خداى تبارك و تعالى : « همانا خداوند برگزيد آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان ، نژادى كه برخى از برخ ديگر بودند و خدا شنوا و دانا است » ( سورهء آل عمران آيهء 33 - 34 ) .
و براستى كه خداى تبارك و تعالى پايهء علم و دانش را روى جهل و نادانى ننهاده ( كه مردم در موضوع امامت در جهل و نادانى بسر برند ) و واگذار نكرده است كار خود را به هيچ يك از خلق خود نه بفرشتهء مقربى و نه به پيامبر مرسلى ولى او فرستاده اى از فرشتگانش فرستاد و به او فرمود : چنين و چنان بگو ، و بهر چه ميخواست دستور داد و هر آنچه را خوش نداشت نهى فرمود و بدانها كار خلقش را از روى علم حكايت كرد او نيز آن علم را آموخت ، و به پيمبران و برگزيدگان از پيمبران و برادران و نژادى كه از همديگر بودند آن را بياموخت ، و اين است گفتار خداى عز و جل : « حقا كه ما خاندان ابراهيم را