نافرمان ) و نه با احمق و نه با دروغگو رفاقت كند .
توضيح - مجلسى ( ره ) گويد : اينكه دروغگو را در اين حديث جدا ذكر فرموده با اينكه داخل در فاجر بود براى اينست كه زيان او بيش از ساير فجار است .
6 - امام صادق عليه السلام فرمود : هر گاه امير المؤمنين عليه السلام بمنبر بالا ميرفت ميفرمود : براى مسلمان سزاوار است كه از رفاقت با سه كس اجتناب كند : بىباك ( در گفتار وكردار وهرزه ) ، واحمق ، ودروغگو ، اما شخص بىباك وهرزه ، كار خود را براى تو زينت دهد ، ودوست دارد كه تو هم مانند او باشى ، و در كار دين وآخرتت تو را يارى نكند ، ورفاقت با او جفا وسخت دلى آرد ، و رفت وآمدش براى تو ننگ وعار است ، و اما احمق پس او بخير وخوبى تو دستور ندهد ، و در دفع شر از تو اميدى به او نيست اگر چه خود را بتعب ورنج اندازد ، و چه بسا بخواهد كه به تو سودى برساند ( ولى بواسطهء حماقتش ) به تو زيان رساند پس مرگ او بهتر از زندگيش باشد ، وخموشيش به از سخن گفتن است ، ودورىاش به از نزديكى است ، و اما دروغگو هيچ گاه زندگى بهمراهى او بر تو گوارا نيست گفتهء تو را نزد ديگران برد ، وحديث ديگران را نزد تو آرد ، و هر گاه داستانى را به آخر رساند داستان ديگرى بدنبالش افزايد تا آنجا كه بسا راست گويد ولى باور نكنند ، و در ميان مردم دشمنى اندازد ، و در سينهء مردمان كينه ها بروياند ، پس از خدا بترسيد و خود را بپائيد ( كه با چه كسى رفاقت مىكنيد وطرح دوستى مىافكنيد ) .
7 - از حضرت صادق عليه السلام از پدرش حديث شده كه فرمود : پدرم على بن الحسين ( عليهما السلام ) به من فرمود : پنج كس را در نظر داشته باش و با آنها همراه وهم صحبت ورفيق راه مشو ، من گفتم : پدر جان