بقحطى و كمى ( خوار و بار و ساير وسائل زندگى ) مأخوذ دارد ، و هر گاه از دادن زكات دريغ كنند ، زمين بركات خود را از زراعت و ميوه ها ومعادن همهء آنها ( از آنان ) دريغ كند ، و هر گاه در احكام بناحق حكم كنند همكارى در ستم وعدوان كنند ( وبستم همديگر دچار شوند ) و چون پيمانشكنى كنند خداوند دشمنشان را بر آنان مسلط كند ، و چون قطع رحم كنند خداوند اموال ( وثروتها ) را در دست اشرار قرار دهد ، و چون امر بمعروف و نهى از منكر نكنند وپيروى از نيكان اهل بيت من ننمايند خداوند اشرار آنان را بر ايشان مسلط گرداند ، پس نيكان آنها دعا كنند ومستجاب نشود .
توضيح - مجلسى ( ره ) گويد : اينكه قطع رحم سبب - افتادن اموال در دست اشرار است بتجربه رسيده و براى آن اسبابى نهانى وظاهرى است ، وعمده اسباب نهانى آن قطع لطف خداوند از ايشان است و از جمله اسباب ظاهرى آن اينست كه آنها در جلوگيرى از ستم همكارى نكنند پس اشرار بر آنها چيره گردند .
و اموال آنها را بگيرند .
باب همنشينى با گنهكاران
1 - حضرت صادق عليه السلام فرمود : براى مؤمن سزاوار نيست كه در مجلسى بنشيند كه خداوند در آن مجلسى نافرمانى شود و آن مؤمن قدرت بر بهمزدن آن مجلس نداشته باشد .
2 - جعفرى گويد : شنيدم حضرت ابو الحسن عليه السلام به من فرمود : چرا مينگرم كه تو نزد عبد الرحمن بن يعقوب هستى ، ( جعفرى ) عرضكرد : او دائى من است ؟ حضرت فرمود : او در بارهء خدا