باب تهمت وبدگمانى
1 - حضرت صادق عليه السلام فرمود : همين كه مؤمن برادر ( دينى ) خود را تهمت زند ايمان از دلش زدوده شود ، چون نمك در آب .
2 - عمر بن يزيد از پدرش حديث كند كه گفت : شنيدم حضرت صادق ( عليه السلام مىفرمود : هر كس برادر دينى خود را تهمت زند ، احترامى ميان آن دو بجا نماند ، و هر كه با برادر ( دينى ) خود مانند ساير مردم معامله كند او از آنچه خود را بدان بسته ( يعنى مذهب حقه ) بيزار و بر كنار شده است .
3 - از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه امير المؤمنين عليه السّلام در ضمن سخنى از ( سخنان ) خود فرمود هر كار ( ى كه از ) برادر دينى خود ( سرزند آن ) را ببهترين وجه آن حمل كن ، تا كارى كند كه راه توجيه را بر تو ببندد ، و هيچ گاه بسخنى كه از ( دهان ) برادرت بيرون آيد گمان بد مبر ، در صورتى كه براى آن سخن محمل خوبى مىيابى .
شرح - مقصود اين است كه هر گاه گفتارى يا كردارى از برادر دينى سر زند كه داراى دو وجه است يكى نيك و يكى بد ، بايد تا آنجا كه مقدور انسان است آن را حمل بر وجه نيك كند گر چه احتمال طرف ديگر را هم بدهد وتجسس ووارسى كردن هم جايز نيست وخداوند از آن نهى فرموده ، مگر آنكه راهى بر حمل وجه نيك بدست نياورى يا آن را بر تو ببندد .